Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/3673 · K. 2024/18189
2. Ceza Dairesi 2024/3673 E. , 2024/18189 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2021/421 E., 2022/93 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu (karar duruşmasında Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa 15.02.2022 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğa yapılan tefhimin usûlüne uygun olmadığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğa cezaevinde 25.03.2022 tarihinde yapılan tebligattan sonra suça sürüklenen çocuk vasisinin yaptığı 28.03.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu), aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.03.2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 21.01.2016 tarihinde kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.06.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede; Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...ile birlikte 11.04.2013 günü gündüz vakti sayılan saat 16.00 sıralarında şikâyetçinin deposuna girdikleri ve depodan çeşitli eşyaları alarak el arabasına yükledikleri, etraftan görülmeleri üzerine çaldıkları bu eşyaları bırakarak gittikleri, ancak bir müddet sonra tekrar gelerek bu eşyaları götürmek istedikleri esnada şikâyetçi tarafından yakalandıkları olayda, suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan (aslî) dava zamanaşımı süresinin 01.03.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihinden 15.02.2022 olan ikinci mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk vasisinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye uygun olarak DÜŞMESİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.