İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi30.06.2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/3965 · K. 2025/5250

1. Ceza Dairesi 2024/3965 E. , 2025/5250 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1231 E., 2023/2016 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2020/381 Esas, 2023/218 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.12.2023 tarihli ve 2023/1231 Esas, 2023/2016 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği yapılan indirimin isabetli olduğu, olayda meşru savunmanın koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında kız arkadaş konusu nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay günü karşılaştıklarında aralarında önce tartışma çıktığı, daha sonra başladıkları kavga esnasında katılanın suça sürüklenen çocuğu basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, suça sürüklenen çocuğun ise katılanı bıçakla biri batına ve biri de göğse nafiz ve yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte 5 ayrı darbe ile yaraladığı kabul edilen olayda güncel nüfus kayıt bilgilerine göre 14.07.2004 doğumlu olan katılanın, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olduğu, bu halde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1.e maddesi uyarınca nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, hatalı vasıflandırmayla yazılı şekilde aynı Kanun'un 81/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/3965 · K. 2025/5250

SUÇA SÜRÜKLENEN

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. GEREKÇE

IV. KARAR