Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2024/3998 · K. 2025/2238

11. Hukuk Dairesi         2024/3998 E.  ,  2025/2238 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI :2022/1110 Esas, 2024/745 Karar KARAR :İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI :2018/457 E., 2022/39 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; yayınevi olarak kurulan müvekkili şirketin, 2002 yılından itibaren ... Özel Dersanesi adıyla üniversiteye hazırlıkta özel eğitim verdiğini, 2017/... numaralı “... ... (0) ...”, 2017/... numaralı “( )... (0)” ve 2017/85815 numaralı “... ...” markalarının davacı adına tescilli olduklarını, bu markaların tescil öncesinde de bastırılan kitaplarda kullanıldığını, davalının “... ve ... (...)” isimleriyle kitaplar yayınladığını, bu kitaplarda “...1. ..., 2. ...…” sloganlarını kullandığını ileri sürerek davalının davacıya ait markalara tecavüzünün önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 20.000,00 TL manevi tazminatın ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.02.2022 günlü ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 28.500,00 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, basımını ve satışını yaptığı sınavlara hazırlık kitaplarının üzerlerinde davacı adına tescilli markaların esas unsuru olan "..." ve "0" ibarelerini kullanmak sureti ile davacının markalarına tecavüz niteliğinde sayılabilecek eylemlerde bulunduğu, davacının "..." ibaresini içeren tescilli bir markası bulunmadığından ve ortalama tüketici tarafından bu kelimenin "..." ibaresinin İngilizce karşılığı olduğunun yaygın olarak bilinmesi mümkün olmadığından, "..." ibaresinin kullanılmasının davacının "..." ve "0" ibareli markalarına tecavüz teşkil etmediği, davacı yanca, “... ...” ibareli markaya da tecavüz edildiği iddia edilmişse de davalının kitapları üzerinde bu markada yer alan kelimelerden yalnızca "..." ibaresinin kullanılması sebebiyle davacının bu markasına tecavüzden söz edilemeyeceği, talep edilen maddi ve manevi tazminat tutarlarının iki markaya tecavüz olarak belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının basımını ve satışını yaptığı sınava hazırlık kitaplarının üzerinde "..." ve "0" ibarelerini markasal olarak kullanması suretiyle davacının 2017/... ve 2017/... tescil numaralı markalarına yapmış olduğu tecavüzlerin önlenmesine, talep edilen tazminatlardan 1/3 oranında indirim yapılarak iki marka için 19.000,00 TL maddi ve 13.333,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, markaya tecavüzün önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.04.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.