İçtihatYargıtay2. Hukuk Dairesi19.11.2024

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/411 · K. 2024/8777

2. Hukuk Dairesi 2024/411 E. , 2024/8777 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/794 E., 2023/1647 K. KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/758 E., 2021/51 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik birliği içerisinde erkek çocuk doğurmadığı için kadına kötü davranması, kadın ve ortak çocuklarla ilgilenmemesi, kadına hakaret etmesi, tehdit etmesi, fiziksel şiddet uygulaması, başka kadınla imam nikahlı yaşaması, 30 yıldır ayrı evlerde yaşamaları, imam nikahlı eşinden olan çocuklarının kadını tehdit etmesine ve evden atmak istemelerine ses çıkarmaması, ortak çocukları okuldan alması için zorlaması, 1993 yılından sonra maddî desteğini kesmesi, çocukların okumasına karşı çıkması, imam nikahlı eşini ve ondan dünyaya gelen çocuklarını kışkırtarak soruşturma dosyaları açılmasına sebebiyet vermesi nedeniyle tam kusurlu olduğunu belirterek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ve kadının kabul edilen maddî tazminat talebi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. 2.Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, manevî tazminat talebinin reddi hükümleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, başka bir kadın ile imam nikahlı evlenerek sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, imam nikahlı eşinden dünyaya gelen çocuklarının kadın ve ortak çocuklara müdahale ve kötü davranmalarına ses çıkartmayarak aralarında husumet oluşmasına sebebiyet verdiği halde evliliğin ve beraberliğin devam etmesi nedeni ile olayın affedildiğini söylemenin mümkün görülmediği,yine mahkemece, kadın aleyhine belirlenen "...'ya inat ...'ı boşamayacağım" maddî vakıasının, resmi nikahlı davacı-davalı eş yönünden bir kusur olarak düşünülmesinin mümkün görülmediği,buna rağmen kadının, erkeğin imam nikahlı eşine ve bu kadından dünyaya gelen çocuklarına hakaret ve küfürler ettiği davalı-davacı tanıklarının birbirini teyit eden beyanları ile ispat edildiği halde kadına kusur olarak yüklenmemesinin doğru görülmediği, bu durum karşısında mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna ilişkin kusur belirlemesinde bir usulsüzlük görülmemiş ise de, kusur gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği, erkeğin, imam nikahı ile evlendikten sonra evin ve ortak çocukların ihtiyaçlarını karşılamaması, başka bir kadın ile imam nikahlı evlenerek sadakat yükümlülüğünü ihlal etmesi, imam nikahlı eşinden dünyaya gelen çocuklarının kadın ve ortak çocuklara müdahale ve kötü davranmalarına ses çıkartmayarak aralarında husumet oluşmasına sebebiyet vermesi nedeniyle birlik görevlerini ihlal ettiği, kısaca kadının; kusur gerekçesi, manevî tazminat talebinin reddi hükümlerine, davalı-davacı erkeğin ise kusur gerekçesine yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile, kararın bunlara ilişkin hüküm fıkralarının kaldırılmasına, kusur gerekçesinin yukarıdaki gerekçede açıklandığı şekilde düzeltilmesine, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine, 30.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davalı- davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur. 2.Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, tazminatların miktarı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; tarafların boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği,tazminatlar ve miktarları noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174üncü maddesi. 6098 sayılı Kanun 50 ve 51 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkek vekilinin tüm; kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığına nazaran kadın yararına takdir edilen manevî tazminat azdır. O hâlde Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Kanun'un 50 inci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/411 · K. 2024/8777

İNCELENEN KARARIN

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR