İçtihatYargıtay2. Hukuk Dairesi14.10.2024

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/4155 · K. 2024/7324

2. Hukuk Dairesi 2024/4155 E. , 2024/7324 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/366 E., 2024/498 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/597 E., 2023/724 K. Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik dışı birlikteliklerinden doğan çocukları ...'in davacı tarafından hukuken tanındığını, davacının çocuğu ile görüşmesinin davalı tarafça engellendiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi gereğince davasının kabulüne, çocukla kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının şiddete meyilli olduğunu, kendisini boşanmış olduğuna kandırdığı için birlikte olduklarını, davacının ailesinin çocuğa şiddet uyguladığını, davacının da çocuğa şiddet uyguladığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı baba ile çocuk arasında soybağının tanıma yoluyla kurulduğu, dosya kapsamı, dinlenen tanık beyanları ve alınan sosyal inceleme raporu bütün halde değerlendirildiğinde davacı babanın çocukla sağlıklı bir bağ kurmak istediği, bu hususta motivasyonunun yüksek olduğu, genel yaşam tarzı ve olanakları bakımından çocukla kişisel ilişki kurmasına engel olabilecek bir durumun olmadığı, ebeveynlik sorumluluklarının bilincinde olduğu, çocuğun mağduriyet yaşamasına sebep olacak riskli bir tutumunun olmadığı, çocuk E. A. ile davacı baba arasındaki bağın kuvvetlenmesi, E. A.'in baba rol modeli olarak davacı babayı benimseyebilmesi ve baba yoksunluğu hissetmemesi için düzenli ve sık bir şekilde kişisel ilişki süresinin belirlenmesinin uygun olacağı, ortak çocuğun anne bakımına ihtiyaç duyabileceği bir yaş döneminde olduğu, ancak çocuğun daha önce davacı baba yanında uzun süreli yatılı olarak kaldığı, bu süreçte çocuğun emniyetinin tehlikeye atıldığını gösterir herhangi bir olgunun olmadığı, tarafların farklı illerde ikamet etmeleri göz önünde bulundurularak çocuğun baba yanında yatılı kalmasında herhangi bir sakınca tespit edilemediği gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 323 üncü maddesi gereğince davanın kabulüne, baba ile çocuk arasında her ayın 2. ve 4. haftası Cumartesi günü 10.00'da anneden alınıp Pazar günü 17.00'da anneye teslimi (Sömestır ve Yaz tatilinde de geçerli olmak üzere), Ramazan ve Kurban bayramlarının 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'a kadar, çocuk 6 yaşını doldurduktan sonra her ayın 2. ve 4. hafta sonu Cumartesi sabah saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, yarıyıl tatillerinin birinci haftası Pazartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, yaz tatillerinde 1 Temmuz günü saat 10.00’dan 31 Temmuz günü saat 17.00'a kadar, Ramazan ve Kurban bayramlarının 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'a kadar, her yıl babalar günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'e kadar olacak şekilde baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/4155 · K. 2024/7324

İNCELENEN KARARIN

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR