Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2024/4299 · K. 2025/3747

11. Ceza Dairesi         2024/4299 E.  ,  2025/3747 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza tarafından verilen 14.05.2024 tarihli ve 2022/1598 Esas, 2024/408 Karar sayılı ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2022 tarihli ve 2017/334 Esas, 2022/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile şikayetçiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir. 2.Bahse konu hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.02.2024 tarihli ve 2022/1598 Esas, 2024/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2022/1598 Esas, 2024/408 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; cezaların toplamına göre kararların temyize tabi olduğundan ek kararın hukuki değerden yoksun olduğuna ve eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. Maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 291/2. maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2022/1598 Esas, 2024/408 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. Maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.