Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/4383 · K. 2025/4920

10. Hukuk Dairesi         2024/4383 E.  ,  2025/4920 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/3332 E., 2024/86 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri ...'ın eşi ... ve ...'ın babaları, ...'ın oğlu ...'ın kardeşi olan ... ...'ın davalı işveren ...'nın taşeronu olduğu, ... Koruma Milli Parklar Şeflik Hizmet Binasının tadilatı iş yerinde, elektrik ustası olarak çalışmaktayken, iş verenin talimatı, bilgisi ve onayı ile yine Milli Parklar Şefliğine bağlı bulunan, kuş ... tesislerinde, mevcut bulunan elektrik arızasını gidermesi için görevli gittiği yerde 10.10.2013 günü öğlen 11.30 civarı geçirdiği iş kazası neticesinde vefat ettiğini, müteveffanın eşi için 1.000,00 TL, destek zararı ve 100.000,00 TL manevi tazminat, çocuk ... için 1.000,00 TL destek zararının ve 50.000,00 TL manevi tazminat, çocuk ... için 1.000,00 TL destek zararı ve 50.000,00 TL manevi tazminat, müteveffanın annesi ... için 1.000,00 TL destek zararının ve 25.000,00 TL Manevi tazminat, müteveffanın kardeşi ... için 10.000.00 TL manevi tazminatın kazanın oluş tarihi olan 10.10.2013'den itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davacıya verilmesini dava ve talep etmiştir. II. CEVAP Tarım ve Orman Bakanlığının cevap dilekçesinde; dava konusu olayda Doğa Koruma ve Milli Parklar Şefi ...'ün kamu hukukundan kaynaklanan yetkisini kullanmadığını, ...'ün ...'ın izinli olduğu günde deltayı gezmesi için diğer görevli personel ile gönderdiği, memur ve diğer resmi görevlilerin kamu görevlisi sıfatı dışında özel bir kişi olarak, özel hukuk hükümlerine göre özel işlerini yaparken, üçüncü kişileri verdikleri zarardan doğrudan doğruya kendilerinin sorumlu olduğunu, davacıların idareye kusur şikayetinde bulunmadığını, herhangi bir başvurunun olmadığını belirterek davacıların haksız mesnetsiz davasının usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "... işçinin yaşı, olayın gerçekleşme şekli, sınuçları, meydana getirdiği etkiler, davacıların sosyal konumları, gelir durumları, ... işçinin %40 kusurlu olması, davalıların iştigal etmiş olduğu sektörünün risklerini bertaraf etmede daha fazla özen göstermeleri gerekir iken bu konuda ihmal göstermeleri ve özellikle manevi tazminatın caydırıcılık işlevi ile adil hukuk devleti olmanın gereği değerlendirilerek davacı eş için 60.000,00'er TL, çocukları için ayrı ayrı 30.000 TL; annesi için 15.000 TL ve kardeşi için 6.000 TL manevi tazminata..." şeklinde karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..İlk Derece Mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,.." karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; "Ankara 20. İş Mahkemesi 2020/170 Talimat sayılı bilirkişi heyet raporunda; davalı Kurum Orman ve Su İşleri Bakanlığının %25 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Ancak bu tespit hukuka ve mevzuata uygun olmadığını, kusur yönünden yapılması gereken hukuki tartışmalar giderilmeden karşı tarafın vermiş olduğu ıslah dilekçesini kabul etmediğini, Mahkeme kararında vekalet ücreti ve yargılama giderleri de hatalı hesaplandığını belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; "... Müvekkilin tadilatını aldığı Tarım ve Orman Bakanlığına ait bina ile ölüm olayının meydana geldiği Tarım ve Orman Bakanlığına ait yer hatalı olarak aynı iş yeri kabul edildiğini, müteveffanın gezmek için kuş cennetine gittiğini, ölen kişinin görevli olarak gönderildiğine dair hiçbir delil olmadığını, hal böyle iken müvekkilimin gerekli tedbirleri almadığından bahisle kusurlu bulunmasının hiçbir dayanağı olmadığını, müvekillinin kusuru olmadığını, tazminat hesaplamasında asgari ücret baz alınması gerekirken Elektrikçiler Odasına sorulan yazı cevabının esas alınmasının hatalı olduğunu, müteveffanın kanuni mirasçıları ve diğer davalılara azamiş miktarlarda maddi ve manevi tazminat taktir edilmesi ve hakkaniyet-kusur durumlarına göre karar davalıların mahfına,davacıların zenginleşmesine yol açaçak boyutta olduğunu belirterek temyiz talebinde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Dosya kapsamından; Mahkeme karar başlığında davalı olarak hem "..." hem de Bakanlığın eski adı "..." olduğu bu nedenle Bakanlık adının iki ayrı davalı olarak yer alması hatalı olmuştur. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 2.Davalı Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 3.İlk Derece Mahkemesi kararının karar başlığı kısmında davalı olarak yer alan; "4-..." ibaresinin silinerek hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.