Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2024/4385 · K. 2025/3277

3. Hukuk Dairesi         2024/4385 E.  ,  2025/3277 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1008 E., 2024/1193 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/926 E., 2022/100 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müteahhit olan müvekkilinin şoförü olarak yanında çalışan davalının, kış ayı olması ve inşaat sezonunun kapanması nedeniyle müvekkiline ait kamyon ve tırı, şeker pancarı küspesi nakliyesinde kullanmak üzere 15.09.2016 tarihinde aldığını, fenni muayenesinin bulunmadığı gerekçesiyle kamyon ile nakliye yapamadığını, tır ile çalıştığını ancak aküsü bitince çalıştıramadığını söylediği halde müvekkilinin bilgisi dışında şeker fabrikasından küspe nakliyatı yapıp elde ettiği kazancını vermediğini ileri sürerek; 15.09.2016 tarihinden itibaren 3 aylık süre zarfında şeker fabrikasından taşınan küspe nakil ücretlerinin tespiti ile alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davacının işçisi olduğunu, şeker fabrikasından aldığı küspeleri davacının belirttiği adreslere bıraktığını, müvekkilinin şahsi kazanç sağlamadığını, davacı aleyhine iş mahkemesinde açılan dava üzerine işbu davanın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının kendisine ait araçların izinsiz kullanılması suretiyle davalının kazanç elde ettiğini ileri sürdüğü, davalının iddiaları kabul etmediği, davacının delil olarak dayandığı soruşturma dosyalarında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına yönelik kararlar verildiği, davacı tarafından araç plakaları ile elde edilen kazancın tespiti yönünde bilirkişi raporu aldırılması talebinde bir çok kez bulunulmuş ise de, salt bu plakalarla elde edilen gelirin davalının araçları kendi tasarrufunda kullanıp haksız kazanç elde ettiği iddiasını ispatlamaya yeterli olmadığı, davacının soyut nitelikteki iddiaları bakımından somut delil ve belge sunmadığı gibi yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; müvekkilinin bilgisi dışında aracının davalı tarafından kullanılarak haksız kazanç elde edildiğini, ücreti yatırıldığı halde dosyanın bilirkişiye tevdiinden vazgeçildiğini, bilirkişilerce şeker fabrikalarından davalı tarafından hangi tarihlerde ne kadar küspe çekildiğinin ve nakliyesinin yapıldığı hususunun hesaplanması gerektiğini, savcılık dosyası ve tanık beyanlarının değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacıya ait aracın işçisi olan davalı tarafından izinsiz olarak kullanılması suretiyle elde edildiği ileri sürülen gelirin tahsili istemine ilişkindir. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmasına, dinlenen tanıkların davalının davacının işyerinde tır ve kamyonların şoförlüğünü yaptığını, davalının nakliye bedellerini alma konusunda herhangi bir yetkisinin bulunmadığını, sadece nakliyesi yapılan malların teslim makbuzlarını imza yetkisi bulunduğunu beyan ettikleri, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yapılan soruşturmada davalı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.