Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2024/4463 · K. 2024/11076

7. Ceza Dairesi         2024/4463 E.  ,  2024/11076 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/103 E., 2024/248 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; savunmaları ve tüm dosya kapsamı göz önünde bulundurulduğunda usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine, kabul ve uygulamaya göre ise kazanılmış hakkın korunması gerektiğinin gözetilmemesine ilişkindir. II. GEREKÇE İhbar üzerine alınan arama kararına istinaden sanığa ait kırtasiyede yapılan aramada ana dava dosyası yönünden 9 adet kitaba ait 1898 sayfa fotokopi, birleşen dosyada ise 4 farklı kitaba ait çok sayıda kitap fotokopisi ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık her iki olaya ilişkin alınan savunmalarında, bir kısmının öğrencilerin getirdiği kitapların belirli sayfalarının fotokopisi olduğunu, bir kısmının ise spirallenmek üzere bırakılan fotokopiler olduğunu belirterek suçlamaları kabul etmemiştir. Bilirkişi raporu ile ele geçen fotokopilerin bir kitabın tamamını kapsadığı, usulsüz olarak çoğaltıldığı ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81 inci maddesi uyarınca bandrol yükümlülüğüne tabi olmasına rağmen bandrollerinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Dairemizin 30.06.2021 tarihli ilamıyla bozulmasına karar verilen, mahkemenin 03.07.2015 tarihli ve 2014/842 Esas, 2015/683 Karar sayılı kararıyla hükmedilen 6.080,00 TL adlî para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezasının sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sanığın kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeksizin, erteli 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi isabetli görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 10 uncu fıkrasından sonra gelmek üzere "Mahkemenin 03.07.2015 tarihli ve 2014/842 Esas, 2015/683 Karar sayılı kararıyla hükmedilen 6.080,00 TL adlî para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezasının sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle bozma öncesi verilen cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağı anlaşılmakla, hükmolunan cezanın doğrudan hükmedilen 6.080,00 TL adlî para cezası ile hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.