İçtihatYargıtay10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2024/4569 · K. 2024/24208
- Esas No
- 2024/4569
- Karar No
- 2024/24208
- Karar Tarihi
- 17.10.2024
Karar Metni
10. Ceza Dairesi 2024/4569 E. , 2024/24208 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığında,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık vemüdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/631 Esas, 2020/630 Karar sayılı ilamında birinci kez mükerrirliğe esas sayılan Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2013 tarihli ve 2013/72 Esas, 2013/538 Karar sayılı ilamının 20.02.2019 tarihinde kesinleştiği, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/631 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 03.09.2017 olduğu, bu haliyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın bu nedenle birinci kez mükerrer olduğu anlaşılmakla sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısmında yer alan "...ve önceki hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin de uygulanmış olması nedeniyle TCK'nın 58/6 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 108/3 maddesi gereğince sanığın ikince kez mükerrir olduğunun tespitine ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına" ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "... 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulanarak birinci kez mükerrir olan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına" cümlesinin eklenmesi
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.10.2024 tarihinde karar verildi.