Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/4728 · K. 2024/7884

1. Ceza Dairesi         2024/4728 E.  ,  2024/7884 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/393 E., 2024/57 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2013/206 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararının bozulması üzerine kurulan Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2021 tarihli ve 2020/171 Esas, 2021/15 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/5508 Esas, 2022/6964 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/2-son maddesi uygulanırken 8 yıl hapis cezası yerine 5 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2022/393 Esas, 2024/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b), 87/2-son, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uygulanarak indirim yapılmasının hatalı olduğuna, vesaire ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; katılanın silahtan sayılan cisimle yaralandığına dair delil bulunmadığından sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 86/3-(e) maddesi uyarınca artırım yapılmasının hatalı olduğuna, eksik inceleme neticesinde sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 87/2-(b) maddesi uyarınca artırım yapıldığına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesine, vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından silahtan sayılan balta ile gerçekleştirildiğinin katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanı ve yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriğiyle saptandığı, hükme esas alınan Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 12.02.2016 tarihli adli muayene raporunun yeterli olduğu ve sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-(e) ve 87/2-b-son maddeleri uyarınca artırım yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni, bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen olayda sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/238 Esas ve 2002/ 367 Karar sayılı kararına göre asgari oranda indirim yapılmasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2022/393 Esas, 2024/57 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.