İçtihatYargıtay1. Hukuk Dairesi11.12.2024

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2024/4993 · K. 2024/6768

1. Hukuk Dairesi 2024/4993 E. , 2024/6768 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2014/130 E., 2015/66 K. HÜKÜM : Ret Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; .... ilçesi .... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 148 ada 102 parsel sayılı taşınmazın hatalı olarak davalı adına tespit ve tescil edildiğini, oysa taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, davalının nizasız ve fasılasız ekonomik amaca uygun zilyetliğinin olmadığını, taşınmazın doğal sit alanı içerisinde bulunduğunu öne sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ...,..., ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın davacılara atalarından kaldığını, davacıların eklemeli olarak 20 yıldan fazla zilyetliğinin bulunduğunu, taşınmazın sulu tarım arazisi vasfında ve kültür arazisi olduğunu, davacıların çekişmeli taşınmazın bir kısmını meyve bahçesi bir kısmını sebze yetiştirmek bir kısmını otlarını biçmek suretiyle kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu olan taşınmazın öteden beri tarım arazisi vasfıyla kullanıldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunmayan 2. sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, davalılara mirasen ve taksimen babalarınndan kalma bir yer olduğu, taşınmazın otunun biçilerek, sebze türünden tarım ürünleri ekilerek ve ağaçlar dikilerek bahçe vasfıyla kullanılmak suretiyle davalılar ve eklemeli zilyetliğine dayandığı kişi tarafından kullanıldığı, kullanımın davasız, aralıksız sahiplenilerek yıllardır devam ettiği, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına göre taşınmazın doğal sit alanında olmasının tarım arazisi olmasına, zilyetlikle kazanılmasına engel bir durum arz etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur. B. Temyiz Nedenleri Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, yapılan araştırmanın eksik ve yetersiz olduğunu, Mahkemece belirlenen mahalli bilirkişi isim listesinin taraflarına tebliğ edilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 16,17 ve 18. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. ve 713. maddeleri. 3. Değerlendirme Erzurum ili, ..... ilçesi, ..... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 148 ada 102 parsel sayılı 933,48 m2 yüz ölçümlü taşınmaz bahçe vasfı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle .... mirasçıları adına tespit ve tescil edilmiştir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Ancak somut olayda, arkeolog bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmazın Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 11.04.2008 tarih ve 889 sayılı kararınca Tortum gölü ve şelalesinin 3. derece doğal sit alanında kaldığı belirtildiğinden, tapu kaydına bu hususun şerh verilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi isabetsiz ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

I. DAVA

II. CEVAP

III. MAHKEME KARARI

IV. TEMYİZ

V. KARAR