Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2024/5108 · K. 2025/1130

8. Hukuk Dairesi         2024/5108 E.  ,  2025/1130 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2008/161 E., 2011/1 K. HÜKÜM : Davanın reddine Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kesinleşme şerhinin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiş olup ek kararın davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R İlk Derece Mahkemesi kararı "kararın taraflarca temyiz edilmediği" belirtilerek 01.04.2011 tarihinde kesinleştirilmiş; bilahare birleşen dosya davacısı ... vekili 10.05.2024 tarihli dilekçesiyle; gerekçeli kararın davacı adına tebligat çıkartılmadan kesinleştirildiğini, davacının mahkemede başka dosyaları olması ve yaşının ileri olmasından kaynaklı olarak dosyanın takibini yapamadığını, bu nedenlerle gerekçeli kararın kesinleştirilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu iddiasıyla kesinleşme şerhinin kaldırılarak gerekçeli kararın taraflarına tebliğ edilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince 14.05.2024 tarihli ek kararla; "her ne kadar davacı vekilinin Mahkememize sunduğu 10.05.2024 tarihli dilekçesinde müvekkili ...'a gerekçeli kararın tebliğ edilmeden kararın kesinleştirildiğini beyan etmiş ise de, gerekçeli kararın ...'a usulüne uygun tebliğ edildiği hususu sabit olduğu" gerekçesiyle davacı ... vekili Avukat ...'ın kesinleştirme şerhinin kaldırılmasına yönelik talebinin reddine karar verilmiş; ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve Kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesinin 14.05.2024 tarihli Ek Kararının ONANMASINA, 427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.