Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/5188 · K. 2025/3411
2. Hukuk Dairesi 2024/5188 E. , 2025/3411 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/42 E., 2024/496 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/1547 E., 2022/236 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından hükmün tümü yönünden temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir 2. Taraflar arasındaki boşanma davasında, davacı erkeğin 29.11.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle davacı erkek mirasçısı tarafından davaya 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesi hükmü uyarınca kusur tespiti yönünden devam edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince karar yerinde müteveffa erkeğe her hangi bir kusur yüklenmemesine karşın, hüküm fıkrasında “evlilik ölümle son bulduğundan boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğunun tespitine” karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı eş hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı müteveffa erkeğe kusur yüklenmediği halde evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalının " ağır kusurlu" olduğu yönündeki tespitin maddi hatadan kaynaklandığı ve evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalının "tamamen" kusurlu olduğunun kastedildiğinin anlaşılmasına göre İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve kanuna uygun olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesince kusur belirlemesi yönünden devam eden davada sağ kalan eş olan davalının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunup bulunmadığı hususunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken, sağ kalan eş olan davalının ağır kusurlu olduğu şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.