İçtihatYargıtay5. Hukuk Dairesi20.02.2025

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2024/5444 · K. 2025/2212

5. Hukuk Dairesi 2024/5444 E. , 2025/2212 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2280 Esas, 2024/247 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/441 Esas, 2022/389 Karar Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ..., ... Mahallesi, 142 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; faize, faizin başlangıç tarihine, niteliğine ve oranına itiraz ettiklerini, infazda tereddüt yaşanmaması için taşınmazın ada parsel numarası ile irtifak alanının doğru hesaplanmasını ve bilirkişi raporu ile krokinin tarihinin doğru yazılması gerektiğini, vekâlet ücreti konusunda müvekkili idarenin usuli kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiğini, bilirkişi raporuna itiraz etmeyen taraf yönünden usuli kazanılmış hakkı olduğunu, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, taşınmazın tapu kaydında bulunan eski irtifakların dikkate alınması gerektiğini, dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde ilerisi için düşünülen kullanma şekillerine göre getireceği karın dikkate alınamayacağını, kapitalizasyon faizi ile objektif değer artışının belirlenmesinde aynı kriterler kullanılmak suretiyle mükerrer değerlendirme yapıldığını, dava konusu taşınmazın çiftçi kayıt sistemine kayıtlı olup olmadığı ve Tarım Müdürlüğünden son 5 yıl içinde hangi ürünlerin ekildiği sorulmadan yüksek gelir getiren ürünler dikkate alınmak suretiyle bedel belirlendiğini, kapitalizasyon faizi ile objektif değer artışı ve irtifak değer düşüklüğü oranları hatalı belirlenmek suretiyle fazla bedele hükmedildiğini, istinaf değerlendirmesi yapılırken fazla kamulaştırma bedelini hükmedildiği dikkate alınarak kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranıyla fazla ödenenin davacı idareye iadesine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faizi ile objektif değer artış oranlarının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, değer azalış oranınında bir isabetsizlik bulunmadığı, davanın niteliği gereğince davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin yerinde olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaza tesis edilen irtifak hakkı bedelinin tespitine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve hattın güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. 3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 4. Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer tespitinde münavebeye esas alınan ürünün üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi brüt gelirinin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiği, bu itibarla brüt gelirin 1/3’ü yerine hatalı değerlendirme ile üretim masraflarının 1/3’ü alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi bozmayı gerektirir. 5. Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün Parsel Sorgulama Uygulama sitesinden dava konusu taşınmazda yenileme çalışmalarının yapıldığının tespit edildiği gözetildiğinden, yenileme sonucu oluşan yeni tapu kaydı ile yeni kadastro krokisi ilgili Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilip, yeni duruma göre irtifak hakkı tesis edilen alanların ölçekli kroki üzerinde gösterilmesi için fen bilirkişisinden ve kamulaştırma bedelinin yenileme sonrası oluşan yüzölçümüne göre yeniden tespiti için ise bilirkişi kurulundan ek rapor alınması sağlanmadan eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirir. 6. Kararın infazının sağlanabilmesi için en bilirkişi raporunun dava konusu taşınmazdaki irtifak alanına ilişkin koordinat ve yüzölçümü bilgilerini içerir şekilde düzenlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır. 7. Tespit edilen bedele 24.01.2020 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi yerinde değildir. 8. Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak tespit edilen bedelin derhâl ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.