Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2024/5490 · K. 2025/3228

11. Hukuk Dairesi         2024/5490 E.  ,  2025/3228 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1097 Esas, 2024/1333 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/82 E., 2021/315 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2015 yılından beri www.yolcu360.com alan adı üzerinden çevrimiçi araç kiralama rezervasyon/aracılık hizmeti verdiğini, bu kapsamda 2018/32509 sayılı ses markasının tescili için davalı Kurum'a başvurduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2016/10701 sayılı "yolcu 360" ibareli markaya dayalı olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç maddesi hükmü uyarınca müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin bu karara yönelik itirazının da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu(YİDK) tarafından reddedildiğini, ret kararına mesnet marka hakkında devam eden bir hükümsüzlük davası bulunduğunu, bu davada alınan bilirkişi raporunun müvekkili lehine olduğunu, YİDK tarafından anılan dosyaya yaptıkları bekletici mesele taleplerinin reddedildiğini, somut olayda SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmü şartlarının oluşmadığını, redde dayanak “yolcu360” markası ile müvekkili markasının aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, müvekkili markasının bir ses markası olarak başvuru konusu edildiğini, müvekkili başvurusu ile 2016/10701 sayılı markanın nevilerinin farklı olduğunu, dava konusu markanın ayırt edici unsurunun tek başına yolcu360 olarak tespitinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili markasının özgün bir melodi olduğunu, müvekkili markasının asli unsurunun notalarla ifade edilen özgün melodiden oluştuğunu, başvuru konusu markanın 2015 yılından beri radyo ve televizyon reklam filmlerinde, internet reklamlarında kullanılan bir jingle olduğunu ileri sürerek YİDK'in 2018-M-9669 sayılı kararının iptaline, müvekkili başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı ... Cansız ... vekili cevap dilekçesinde; TÜRKPATENT tarafından alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki taraf markasında da “yolcu360” ibaresinin ortak unsur olarak yer aldığı, bununla birlikte dava konusu markada “araç kiralamak ne kolaymış” şeklinde ek bir sözcük grubunun daha mevcut olduğu, bu sözcük grubunun slogan niteliğini haiz bulunduğu ve ayırt edicilik taşıdığı, bu hâliyle markaların SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmü anlamında aranılan aynı ya da ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olma kriterinden asgari anlamda uzaklaştığı, markaların tereddütsüz bir şekilde birbirlerinin aynısı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları yönünde bir algı yaratmayacakları, eldeki davanın mutlak ret nedenine dayalı YİDK kararının iptali davası olması nedeniyle redde mesnet marka sahibine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın TÜRKPATENT yönünden kabulü ile YİDK'in 2018-M-9669 sayılı kararının iptaline, davanın davalı ... yönünden pasif dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekilince istinaf edilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Yolcu 360 araç kiralamak ne kolaymış" şeklindeki ses markası ile redde mesnet "yolcu 360" ibareli kelime markası arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmü anlamında bir benzerliğin bulunmadığı, başvuruya anılan madde kapsamında yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, mutlak ret nedenlerine dayalı olarak başvurunun reddine ilişkin Kurum kararının iptali için açılacak davalarda, redde mesnet markanın malikine husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince redde mesnet markanın maliki yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, her ne kadar Mahkemece pasif husumet yokluğunun dava şartı olarak değerlendirilmesi doğru değil ise de bu yönden kararın yalnızca davacı tarafından istinaf edildiği gözetildiğinde, gelenin sıfatına göre bu yanlışlığın hükmün kaldırılmasını gerektirmediği, davacı tarafça YİDK kararının iptali ile birlikte, dava konusu marka başvurusunun tescili yönünde de karar verilmesinin talep edildiği, SMK kapsamında mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde de tanınmış bir yetkinin bulunmadığı, tescil işlemi idari nitelikte bir işlem olup Kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuç olduğu, dolayısıyla markanın tescili talebinin ayrı bir talep olarak değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla davacının tescil talebi hakkında bir karar verilmemesinin de İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması nedeni olmayacağı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 08.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.