İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi28.04.2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/5627 · K. 2025/3360

1. Ceza Dairesi 2024/5627 E. , 2025/3360 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1018 E., 2024/1376 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanma Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden; Sanık müdafiinin, on beş günlük yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 28.05.2024, 18.03.2025 ve 24.03.2025 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve Sanık ... Müdafiilerinin Temyiz İstemleri Yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine, Şanlıurfa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli ve 2024/4 Esas, 2024/39 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 13'er yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2024/1018 Esas, 2024/1376 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

Mağdur ile sanıkların aileleri arasında husumet bulunduğu, sanıkların olay günü saat 09:00 sıralarında katılanın çalıştığı Balıklıgöl Devlet Hastanesi'ne geldikleri, dosya arasında bulunan kamera kayıtlarına göre hastane bahçesi içerisinde ve hastane önünde yaklaşık 8 saat bekleme yaparak mağdurun çıkışını takip ettikleri, mağdurun aracı ile hastaneden ayrılmasıyla beraber sanıkların aracı ile mağduru takip ettikleri, mağdurun aracının olay yerinde durmasına kadar takibin devam ettiği, mağdur araçtan inmeden önce bir el ateş ettikleri, mağdurun araçtan inmesiyle beraber mağduru hedef alarak ele geçirilemeyen tabanca ve pompalı tüfek ile ateş edip hayati tehlike geçirmesine ve duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde mağduru yaralayıp olay yerinden kaçtıkları anlaşılan olayda, 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları, buna bağlı olarak her bir sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca asli fail olarak eyleme katıldıkları, suçta kullanılan silahların elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgesi ile meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanıkların eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, sanıkların mağdura yönelik kan gütme saikiyle hareket ettiklerinin kabulünün yasal çerçevede mümkün olmadığı, mağdurdaki yaralanmaların niteliği ve ağırlığı dikkate alındığında teşebbüsün derecesinde isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların aileleri ile mağdurun ailesi arasında anlaşmazlık bulunması, sanık ...'ın olaydan önce 7 gün boyunca ikamet ettiği köye gitmemesi, İstanbul'da yaşayan sanık ...'in ise olaydan 5 gün önce araç kiralayıp Şanlıurfa'ya gelmesi, kamera kayıtlarına göre sanıkların, kiralanan araçla 8 saat boyunca mağdurun hastaneden çıkışını bekleyerek mağdurun hastaneden çıkışının ardından mağduru takip etmiş olmaları, sanık ...'ın olaydan sonra tanık ...'i arayarak kiraladıkları aracı tanık ...'in teslim etmesini istediği hususları göz önüne alındığında, sanıkların önceden aldıkları öldürme kararı kapsamında eylemlerini icra ettikleri, birlikte aldıkları suç işleme kararı ile eyleminin icrası arasında makul bir sürenin geçtiği, ruhi sükunete erdikleri bu süre içerisinde sebat ve ısrar göstererek kararlarından dönmeyerek mağdura ele geçirilemeyen 2 ayrı silah ile ateş ettikleri anlaşıldığından suçun tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden; suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi gereği hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/5627 · K. 2025/3360

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. GEREKÇE

IV. KARAR