Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/5740 · K. 2025/4083

1. Ceza Dairesi         2024/5740 E.  ,  2025/4083 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/283 E., 2024/849 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Katılan ... vekilinin, sanıklar hakkında maktul ...'a karşı eylemleri nedeniyle verilen hükümlere karşı temyiz talebinin incelenmesinde; Katılan ...'ın, yeğeni maktul ...'a yönelik eylemler nedeniyle suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca bu suçlardan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen hükme karşı sanık ... müdafiileri ve katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında maktullere karşı kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-a uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenleri hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstinaf bozması üzerine verilen, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/273 Esas, 2023/416 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 3. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.05.2024 tarihli ve 2024/283 Esas, 2024/849 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanık ... hakkında maktul ...'e karşı eylemi nedeniyle eksik inceleme ile karar verildiğine, haksız tahrike, 2. Sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle, usule, gerekçeye, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanık ... tarafından sanık ...'in yardımıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktul ...'dan sanıklara yönelik haksız saldırı niteliğinde eylem bulunmadığından meşru savunma ve koşullarının oluşmadığı, sanık ...'in babası sanık ...'e yönelik sanık ...'ten gelen haksız saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmediğinden meşru savunma ve sınırın aşılması koşulları oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktul ...'ten sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, maktul ...'dan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından sanıklar hakkında haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan ... vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Katılan ... vekilinin, sanıklar hakkında maktul ...'a karşı eylemleri nedeniyle verilen hükümlere karşı temyiz talebi yönünden; Katılan ...'ın, yeğeni maktul ...'a yönelik eylemler nedeniyle suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından katılan ... vekilinin sanıklar hakkında maktul ...'a karşı eylemleri nedeniyle verilen hükümler yönünden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen hükme karşı sanık ... müdafiileri ve katılan ... vekilinin temyiz talepleri yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekili ve sanık ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanık ... hakkında maktullere karşı kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım etme suçlarından verilen hükümler yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.05.2024 tarihli ve 2024/283 Esas, 2024/849 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, Maktul'ün oğlunun uyuşturucu kullanmaya başlaması nedeniyle sanıkları suçladığı, sanık ...'in yeğeninin bu işi yaptığını kendileri ile bir ilgisi bulunmadığını belirtmesine rağmen maktulün ısrarla sanıktan yeğenini getirmesini veya yerini söylemesini istediği, sanığın olumsuz cevap vermesi üzerine maktulün "o zaman hesabını yap" diyerek sanığı tehdit ettiği ve telefonu kapattığı, sanık ...'in daha önceki tehditler nedeniyle aracına olayda kullanılan av tüfeğini koyduğu ve işletmekte olduğu taksi durağının önünde aracını park ettiği, maktulün taksi durağına geleceğini düşünerek telsizden bütün taksileri durağa çağırdığı ve oğlu olan diğer sanık ...'i yanına çağırarak bir şeyler söylediği ve birlikte silahın olduğu araca doğru gittikleri, ....'in araca binerek araç içinde beklemeye başladığı sanık ...'in ise durağa dönerek maktulleri beklemeye başladığı kısa bir süre sonra maktul ...'in oğlu ... ile taksi durağına geldiği ve sanık ...'i dışarı çıkardığı, kısa süreli tartışmadan sonra taraflar arasında arbede yaşandığı, maktulün sanık ...'e kafa attığı ve tabancasını çıkartarak bacaklarına ateş ettiği, sanık ...'in araçta silahla beklemekte olan oğluna seslenerek olay yerine çağırdığı ve silahla gelen oğluna "vur oğlum vur, a....na koy, öldür" diyerek defalarca talimat verdiği, sanık ...'in de hem maktul ...'i hem de olayları engellemeye çalışan oğlu ...'ı tüfekle ateş ederek öldürdüğü sübut bulmuştur. Sayın çoğunluk sanık ...'in eylemini yardım eden olarak değerlendirmiş ise de bu görüşe katılmıyoruz şöyle ki; sanık baba, oğlunda önceden var olan bir suç işleme kararını kuvvetlendirmek için "vur oğlum vur" dememiştir. Oğlundan habersiz suç aletini önceden arabaya koymuş ve maktullerin geleceğini öğrenince oğlunu çağırarak arabaya götürmüş ve burada beklemesi talimatını vermiş ve çağrılması halinde tüfeği alıp getirmesini ve kullanması talimatını vermiştir. Sanık ... babasının talimatları doğrultusunda hareket etmiş ve olay yerine gittiğinde de yine babasının verdiği talimatlara göre hareket ederek her iki maktulü öldürmüştür. Kameraya yansıyan görüntüler ve seslere göre sanık ...'in talimat aldığının anlaşıldığı, yine olay yerindeki taksicilerin kendi aralarındaki konuşmalardan da sanık ...'in önceden hazırlık yaptığı anlaşıldığından sanığın eyleminin yardım eden olmayıp suça azmettirme olduğu ancak olay yerinde diğer sanıkla birlikte hareket etmesi nedeniyle eylemin TCK 37 maddesi gereğince müşterek failliğe dönüştüğü kanaatinde olduğumuzdan Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz. 22.05.2025