Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/5764 · K. 2025/3058

2. Ceza Dairesi         2024/5764 E.  ,  2025/3058 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/378 E., 2015/673 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ :Tebliğname tebliği İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 19.03.2018 tarihli ve 2015/28255 Esas, 2018/3445 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2024 tarihli ve KD-2024/27874 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarih ve 2015/283264 numaralı tebliğnamesinin, sanık müdafiinin, 01.07.2015 tarihli temyiz dilekçesinde bildirdiği bilinen son adresi olan Kayhan Mahallesi İnönü Caddesi, Sönmez İş Sarayı, Kat/3, No:234 Heykel,Osmangazi/Bursa adresi yerine Hocaaliza Mahallesi, Ressam Şefik Bursalı Caddesi, Kutun Çakmak İşhanı, No:9/2 Osmangazi/Bursa adresine tebliğ edildiğinin anlaşılması ve, AİHS'nin 6. maddesi ile 1412 sayılı CMUK'un 316/3. maddesi (5271 sayılı CMK'nın 297/3) maddesi uyarınca tebliğnamenin tebliğinin zorunlu olduğu, tebliğnamenin sanık veya sanık müdafiine usulüne uygun tebliğ edilmesi sağlanıp, sanığa tebliğnameye karşı savunma yapma olanağı tanınmadan temyiz incelemesi yapılarak yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi, savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirildiği, açıklanan nedenlerle Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 19.03.2018 tarih ve 2015/28255 Esas, 2018/3445 Karar sayılı "ONAMA" kararının kaldırılması ile tebliğnamenin sanık müdafiine usulünce tebliğinin sağlanarak, dosyanın esastan incelenmesi yapılıp Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarih, 2015/378 Esas ve 2015/673 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ''ONANMASI'' talebine ilişkindir. II. GEREKÇE 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü gözetilmeksizin; tebliğnamenin sanık müdafiinin 01.07.2015 tarihli temyiz dilekçesinde bildirdiği bilinen son adresi olan Kayhan Mahallesi İnönü Caddesi, Sönmez İş Sarayı, Kat;3, No:234 Heykel, Osmangazi/Bursa adresi yerine Hocaaliza Mahallesi, Ressam Şefik Bursalı Caddesi, Kutun Çakmak İşhanı, No:9/2 Osmangazi/Bursa adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2024 tarihli ve KD-2024/27874 sayılı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 19.03.2018 tarih ve 2015/28255 Esas, 2018/3445 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, UYAP sistemi karar numarası verildiği takdirde bu dosya üzerinde devamında işlem yapılmasına izin vermediğinden, karar numarası verilmeksizin UYAP’taki esas sırasının açıklamalar bölümüne itirazın kabulü ile önceki Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 19.03.2018 tarih ve 2015/28255 Esas, 2018/3445 Karar sayılı kararının kaldırıldığı hususunun şerh edilmesine, takiben sanığa ve sanık müdafiine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarih ve 2015/283264 sayılı tebliğnamesinin usulünce (Sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi için dosyanın yazı işleri müdürlüğüne teslimine, tebligat işleri tamamlandıktan sonra dosyanın esasının incelenmesine dair 23.05.2024 tarihinde ara karar verildiği; ilgili tebliğnamenin sanık müdafine 05.02.2025 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği belirlenerek yapılan inceleme neticesinde; 3. Sanığın şikâyetçiye ait kilitli vaziyetteki kamyonetin kapısını açıp aracı düz kontak yaparak çalıştırıp çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılarak hüküm kurulması; her iki maddede metnindeki sonuç ceza aynı olduğundan bozma nedeni yapılmamış, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli, 2015/378 Esas , 2015/673 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.