Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/5917 · K. 2025/4008

2. Hukuk Dairesi         2024/5917 E.  ,  2025/4008 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2544 E., 2024/1048 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma- Ziynet Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/530 E., 2022/338 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından kusur, velâyet, yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre erkeğin tüm, kadının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Yapılan yargılama sonucundaki İlk Derece Mahkemesince "Mahkemece aldırılan sosyal inceleme raporlarının içeriği, çocuğun uzman eşliğinde ve mahkememiz huzurunda alınan beyanları nazarında anne yanında disiplinden uzaklaşmak istediğinden dolayı baba yanında kalmak istediği ancak çocuğun alışmış olduğu anne yanındaki düzenine annesi kontrolünde devam etmesinin ortak çocuğun yaşı ve menfaatine daha uygun olduğu" gerekçesi ile ortak çocuğun velâyeti anneye verilmiş ise de; davalı-davacı anne temyiz dilekçesinde ortak çocuk ...’in büyüme sürecinde annesi tarafından yeterince yönlendirilemediğini, derslerine ilgi göstermediğini, davranış sorunları yaşadığını, sık sık dışarıda uygunsuz arkadaş çevresiyle zaman geçirdiğini ve bu durumun polise yansıyan olaylara sebebiyet verdiğini; çocuğun okuldan uzaklaştığını, geç saatlerde eve döndüğünü, annenin ise bu süreci kontrol edemediğini, çocuğun eğitim, sosyal ve psikolojik gelişimiyle yeterince ilgilenmekte zorlandığını ileri sürerek velâyetin babaya verilmesini talep etmiştir. Velayet düzenlemesi kamu düzenine ilişkin olup yargılama aşamasında meydana gelen olayların dahi göz önünde bulundurulması gerekir. Aslolan idrak çağında olan çocuğun görüşünü almak ve görüşüne gereken önemi vermektir. Ancak çocuğun üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşünün aksine karar verilmesi de mümkündür. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, velâyet düzenlemesinin çocuğun üstün yararı çerçevesinde yeniden ele alınması gerektiği ve velâyet düzenlemesi yapılırken çocuğun üstün yararının belirlenmesi amacıyla psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, dosyaya yansıyan tespitler çerçevesinde her iki ebeveyn ve idrak çağındaki çocuğun görüşü de alınmak suretiyle yeniden inceleme ve rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için ebeveynlerin velâyeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilmesi, idrak çağındaki çocuğun beyanı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek çocuğun üstün yararına uygun olacak şekilde velâyet düzenlemesi yapılması gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının velâyet düzenlemesi yönünden BOZULMASINA, 2.Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.