Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/6065 · K. 2025/2928
2. Hukuk Dairesi 2024/6065 E. , 2025/2928 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1104 E., 2024/1192 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/559 E., 2020/739 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vasisi tarafından nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda nafakalar yönünden erkek tarafından istinaf yoluna başvurulmamıştır. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı nafakalar yönünden istinaf yoluna başvurmayan davalı erkeğin temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı erkeğin nafakalar yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir. Davalı erkek vasisinin reddedilen yön dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2017 tarihli kararında davacı kadın yararına 9.000,00 TL maddî, 9.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, bu hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince dilekçe teatisinin tamamlanmadığı gerekçesiyle istinaf edilmeyen boşanma ve buna tekabül eden ücreti vekâlet ile yargılama giderleri dışında İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin son kararında davacı kadın yararına 12.000,00 TL maddî ve 12.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, bu hüküm davalı erkek tarafından tazminatlar yönünden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2017 tarihli ilk kararının davacı kadın tarafından istinaf edilmemesi sebebiyle davalı erkek yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Bu sebeple İlk Derece Mahkemesice verilen son kararla usuli kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde miktarları artırılarak davacı kadın lehine 12.000,00 TL maddî ve 12.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.