Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/6130 · K. 2025/3923

1. Ceza Dairesi         2024/6130 E.  ,  2025/3923 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 1998/176 E., 2000/144 K. SUÇ : Kasten öldürme KARAR : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2000 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan; 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448, 51/1, 59/2 ve 31, 33 ve 40. maddeleri uyarınca 15 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2000 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı kararı hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Dairesinin 24.01.2001 tarihli ve 2001/3 Esas, 2001/108 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşmiştir. 3. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararı ile; ''sanık (hükümlü) ...'nin üzerine atılı kasten öldürme suçu bakımından sonuç ceza nazara alınarak lehe yasal değişiklik olmadığı anlaşıldığından Mahkememizce yeniden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,'' karar verilmiştir. 4. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Dairesinin 20.03.2024 tarihli ve 2022/8557 Esas, 2024/1862 Karar sayılı kararı ile özetle "kasten öldürmek suçundan eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte olan 765 s.TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33, 40. maddeleri ile daha sonra yürürlüğe giren 5237 s.TCK.nun 81/1, 29, 62, 53, 63. maddelerinin karşılaştırılması ve değerlendirilmesinden sonuç ceza bakımından sanığın (hükümlünün) lehine bir değişiklik olmadığı anlaşıldığından" gerekçesi ile yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararı ile, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. III. GEREKÇE Lehe yasa karşılaştırması yapılırken, her iki yasa yönünden cezaların eşitliği halinde hak yoksunluğu hükümlerini içeren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin 765 sayılı Kanun'un 31 ve 33. maddelerine göre daha lehe olduğu, bu nedenle uyarlama talebinin kabulüyle 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 1998/176 Esas, 2000/144 Karar sayılı ek kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.