Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/6897 · K. 2024/9231

9. Ceza Dairesi         2024/6897 E.  ,  2024/9231 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 28.02.2024 SAYISI : 2024/262 E., 2024/371 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık müdafiinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararı süresinde temyiz etmesinden sonra sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 16.09.2024 ve 20.09.2024 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettiğini bildirdiği görülmekle katılan Bakanlık vekilin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan sanık hakkında karar verilmesi gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesince, sanığın, olay tarihinde meydan gelen deprem nedeniyle hastanede bulunan katılan mağdureyi öpme, göğsüne ve ön özel bölgesine dokunma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 1. 5237 sayılı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde, ifade edilen cezada orantılılık ilkesi de nazara alınarak alt sınırdan makul oranda uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden kanuni terimlerin tekrarı suretiyle ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle hüküm kurulması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi, 2. Mahkemece sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3-b maddesi uyarınca arttırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında arttırım yapılabileceği, suça konu olayda katılan mağdurenin beyanı ve sanığın savunmasına göre, olay tarihinde meydana gelen deprem nedeniyle katılan mağdureye yardım etme amacıyla geçici süre hastanede bulunduğu anlaşıldığından, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103/3-b maddesinin tatbik edilmesi suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi, 3. 27.05.2022 tarihinde yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde yapılan değişiklikle sanığın, yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışlarının takdiri indirim nedeni olabileceği, duruşmadaki Mahkemeyi etkilemeye yönelik şekli tutum ve davranışlarının ise takdiri indirim nedeni olarak dikkate alınamayacağı belirtilmesine rağmen, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışlarının neler olduğu, bunların Mahkemeyi etkilemeye yönelik şekli tutum ve davranışlar olup olmadığı denetime elverişli olacak şekilde karar yerinde tartışılıp gösterilmeden "yargılama sürecindeki duruşma düzen ve disiplinine uygun iyi hal ve davranışları" denilmek suretiyle sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.