İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi30.04.2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/70 · K. 2025/3487

1. Ceza Dairesi 2024/70 E. , 2025/3487 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2530 E., 2023/2155 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2023 tarihli ve 2022/36 Esas, 2023/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.09.2023 tarihli ve 2023/2530 Esas, 2023/2155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayinine, takdiri indirime, eylemin tasarlayarak ve canavarca hisle işlenmiş olduğuna, B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sübuta, fazla ceza tayinine, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesi kapsamında kaldığına İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın ve sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme şeklinde eylemin gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığından canavarca hisle öldürme koşullarının bulunmadığı, katılanın haksız tahrik oluşturacak bir davranışı olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Tüm dosya içeriğine göre; aralarında husumet bulunduğu anlaşılan taraflardan sanığın olay gecesi ele geçmeyen tüfeği ile katılana 2 el ateş ettiği ve katılanın bu olay nedeniyle meydana gelen yaralanmasının kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif derecede olmadığı, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, kişinin vücudunda pelvis sol ileopubik kol ve iskiopubik kollarda parçalı kırıklara neden olduğu, kırıkların hayat fonksiyonları üzerine olan etkisinin orta (3) derecede olduğu, maruz kaldığı ateşli silah yaralanması sonucu sol testis kaybı, idrar inkontinansı meydana geldiği anlaşılan yaralanmanın, kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine sebep olacak nitelikte olduğu nazara alındığında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca makul ile üst sınır arasında bir ceza tayini yerine, 12 yıl 6 ay hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. GEREKÇE

IV. KARAR