Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/7212 · K. 2025/39

9. Ceza Dairesi         2024/7212 E.  ,  2025/39 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1137 E., 2023/1738K. SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel saldırı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama, bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: Her ne kadar sanık hakkında, katılan mağdureye yönelik 2005-2009 yılları arası ve 25.12.2020 suç tarihli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinde de bulunulmuş ise de sanık hakkında atılı suçlardan Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararı verildiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılması gerektiği anlaşılmıştır. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve nitelikli cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel saldırı suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz İstemi Özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, olayın tek delili olan mağdurenin çelişkili ve kesin bir kanaat vermekten uzak soyut beyanları uyarınca mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, olayın gerçekleştiği iddia olunan odayı kendisinin kullanmadığına, müdür yardımcılarının kullandığına, kendisinin denetim durumunda oraya gittiğine, odanın diğer öğretmenlerce de kullanıldığına bu nedenle atılı eylemin gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığına, mağdurenin beyanlarının başkaca delillerle kanıtlanamadığına, tanık olarak dinlenen eşi ile aralarında boşanma davasından kaynaklı husumet olması nedeniyle yalan beyanda bulunduğuna, tanıkların talimat mahkemesinde dinlenmelerinin kanuna aykırı olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)103/4. maddesinin kanuni koşullarının oluşmadığına, aynı Kanun’un 62. maddesinin hatalı şekilde uygulanmadığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinin uygulamama gerekçesinin hatalı olduğuna, mağdure beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, olay üzerinden geçen süre dikkate alındığında mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun kabulü ile karar verilmesinin hatalı olduğuna ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın 2005-2009 yılları arasındaki eylemleri nedeniyle üst hadden cezalandırılmamasının ve zincirleme suç hükümleri uyarınca alt sınırdan artırım yapılmasının hatalı olduğuna, sanığın teşebbüs aşamasında kalan nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması gerektiğine ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin başkaca delille doğrulanmayan soyut beyanları dışında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alındığında İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşısında mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle onama yönündeki heyetin çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.