Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/7239 · K. 2025/474

9. Ceza Dairesi         2024/7239 E.  ,  2025/474 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/705 E., 2024/289 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararı ve bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği Özetle mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Çoğunlukla aramızdaki ihtilaf olayın tek delili niteliğinde olan mağdur beyanına itibar edilerek karar verilip verilemeyeceğine yöneliktir. Mağdur beyanının değerlendirilmesi ve mağdur beyanına itibar edilip edilmeyeceğinin analiz edilmesi açısından belirli kriterler bulunmaktadır. Bunların başında kanunun emredici hükmü olan ve ceza hukukunun temel ilkelerinden biri olan yüzyüzelik yani doğrudanlık ilkesinin yerine getirilip getirilmemiş olması gelmektedir. CMK'nın 210 ve 217. maddelerine göre tek tanık olan mağdur mutlaka duruşmaya getirilip dinlenmelidir. Oysa mağdur öldüğü için mahkemede ifadesi alınamamıştır. Yani bu durumda mağdurun soruşturmada alınan ifadesiye yetinilmek zorunluluğu ortaya çıkmıştır. Sadece mağdurun ifadesine başvurulamamış olmasının ifadenin varlığının ya da yokluğunun tartışılmasını gerektirdiği düşünülsede bu tartışmayı bir tarafa bırakarak mağdurun soruşturma sırasında alınan ifadesiyle yetinilebileceği kabul edilse bile yine mağdur beyanında sorunlar bulunmaktadır. Böyle bir durumda mağdurun çelişkisiz, net, ayrıntılı ve yan delillerle desteklenen beyanlarına ihtiyaç vardır. Ancak bu durumda beyana itibar edilebilir ve hükme esas alınabilir. Oysa elimizde mağdur beyanı dışında bir beyan yoktur. Bu beyan herhangi bir ayrıntı içermemektedir. Beyanını destekleyen herhangi bir yan delilimiz bulunmamaktadır ve mağdur beyanı içerisinde tutarsızlık olduğu gibi mağdur beyanıyla tanık beyanları çelişmekte bunun yanında mağdur beyanıyla elde bulunan kamera görüntüleri ve tanık beyanları birbirini tutmamaktadır. Mağdur olay sırasında sanığın yanına gelerek organını çıkardığını ve eline dokundurduğunu beyan etmektedir. Olay yeri hastane odasıdır. Perdeyle ayrılmış odanın bir bölümünde başka hastalar bulunmaktadır. Yine odanın pencereleri şeffaftır yani dışardan görünebilir durumdadır ve odanın kapısı açıktır. Sanık odaya temizlik maksadıyla girmiştir. Sanığın odaya girdiği saat temizlik saatidir. Temizlik yapacak kadar bir süre odada kalmıştır ve çıkmıştır. Sanığın odada kaldığı süre içerisinde dışarıdan görülebilme ve her an içeri birilerinin girebilme ihtimali bulunmaktadır. Bu nedenle sanığın böyle bir eylemi gerçekleştirmiş olması makul ve mantıklı değildir. Sanığın mağdurun anlattığı şekilde mağdurla diyalog kurması ve eylemi gerçekleştirmesi için yeterli süre de bulunmamaktadır. Mağdur odada bulunan bebeği sanığın kendisine verdiğini beyan etmiştir. Ancak odada böyle bir bebeğin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Sanığın içerde kaldığı süre içerisinde hem temizlik yapıp hem de mağdurun beyan ettiği eylemi yapması mümkün gözükmemektedir. Mağdur beyanında odaya gelip giden iki ayrı kadından bahsetmiştir. Bu kadınlardan bir tanesi sanığın eylemini gördüğünü iddia etmiştir. Ancak odaya gelip giden kadınlar tespit edilememiştir. Kameralardan da odaya girip çıkan kadınların bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yine dinlenen tanıklar mağdurun bahsettiği kadınları teyit etmemişlerdir. Mağdurla ilk konuşan kişi mağdurun ağladığını, yanına gittiğinde mağdurla konuştuğunu ancak mağdurun kendisine eylemden bahsetmediğini beyan etmektedir. Bu durumlar mağdurun birşeyleri hayal ettiği ya da birşeyleri kurguladığı izlenimini uyandırmaktadır. Mağdur 7 yaşındadır. Bir kas hastalığı nedeniyle hastenede yatmaktadır. Bu hastalık mağdur yaşındaki bir çocuk için ağır bir hastalıktır. Zaten daha sonra mağdur bu nedenle vefat etmiştir. Dolayısıyla 7 yaşında bu durumda bulunan bir çocuğun afaki ve yukarıda belirtildiği gibi çelişkili beyanlarının yeterli ve kesin delil sayılamayacağı ifade üzerinde yoğun şüphe bulunduğu bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.