Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2024/7273 · K. 2024/8798

2. Hukuk Dairesi         2024/7273 E.  ,  2024/8798 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1363 E., 2024/1636 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/1449 E., 2024/239 K. Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin mahiyetten reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1.Davacı dava dilekçesinde özetle; davalının evlendiğini, ortak çocuğun velayetinin annede olduğunu, davalının çocuğu Eskişehir'de bulunan kök ailesine bıraktığını belirterek ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 2.Davacı vekili 31.10.2023 tarihli ıslah dilekçesiyle; davasını kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi olarak ıslah etmiş, oratk çocukla baba arasında ayda bir kez pazar günü saat 10.00 ile 16.00 arasında; babalar günü ve dini bayramların 3 üncü günü saat 10.00 ile 16.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; tebligatın usulsüz olduğunu, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının müvekkili evlenince hırsla eldeki davayı açtığını, çocuğun küçük olduğunu, anne bakım ve gözetimine muhtaç olduğu dönemde olduğunu, davacının nafaka yükümlülüğünü dahi düzenli yerine getirmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların anlaşmalı boşandıkları, ortak çocuğun velayetinin annesine verildiği ve çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulduğu, kararın 23.03.2023 tarihinde kesinleştiği, dosya kapsamı ve sosyal inceleme raporu birlikte değerlendirildiğinde çocuğun üstün yararı, psikolojik sağlığı ve gelişimi açısından davanın kabulü ile davacı baba ile ortak çocuk arasında; her ayın ikinci haftası pazar günü saat 10.00-16.00 arasında, dini bayramların üçüncü günü saat 10.00-16.00 arasında ve her yıl babalar günü saat 10.00-16.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanma dosyasında ortak çocuğun velayetinin anneye verildiği, baba ile çocuk arasında her ayın 1 inci ve 3 üncü cumartesi günleri saat 10.00' dan aynı gün akşam saat 19.00'a kadar kişisel ilişki tesis edildiği, dosyaya sunulan 17.11.2023 tarihli uzman raporunda baba ile çocuk arasında dini bayramlar ve babalar gününü kapsayan kişisel ilişki tesisinin önerildiği, eldeki davada düzenlenen kişisel ilişki süresinin makul olduğu, dini bayramlar ve babalar gününde kurulan yatısız kişisel ilişkinin çocuğun yaşına ve ihtiyaçlarına uygun olduğu, baba ile olan duygusal bağı güçlendirmesi nedeni ile çocuğun üstün menfaatine olduğu, babanın çocuğa yönelik ihmal ve istismarının iddia ve ispat edilemediği de nazara alındığında karar ve gerekçesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; velâyetin değiştirilmesi davasının ıslahla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davası olarak değiştirilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, dava tarihinden yaklaşık altı ay önce kişisel ilişkinin düzenlendiğini, davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığını, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini gerektirir bir durum olmadığını ileri sürerek; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, baba ile ortak çocuk arasında yeniden kişisel ilişki düzenlemesi yapılması koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 323, 324 üncü maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.