III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR
A. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 Tarihli ve 2022/2144 Esas, 2023/1918 Karar Sayılı Kararı
1.Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2019/383 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararı ile davacı Ahmet Aslanbakan hakkında, davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL maddi ve 27.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
2.Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2019/383 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararında özetle; tazminat talebinin esasını oluşturan İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar (Kapatılan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar) sayılı ceza dosyasında davacının müessir fiil, adam öldürme, ruhsatsız silah bulundurma, geceleyin silahla tehditle gasp, yol kesmek kıyafet değiştirmek suretiyle veya ikiden ziyade kişinin hırsızlığı ve yasa dışı silahlı örgüt kurma veya katılmak suçlarından 29.08.1980 - 26.04.1991 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda müessir fiil, adam öldürme, ruhsatsız silah bulundurma, geceleyin silahla tehditle gasp, yol kesmek kıyafet değiştirmek suretiyle veya ikiden ziyade kişinin hırsızlığı suçlarından zamanaşımı nedeniyle düşme, yasa dışı silahlı örgüt kurma veya katılma suçundan beraat kararı verildiği, yerleşik içtihatlar gereği beraat kararı verilmesinin yeterli olduğu ve bu kararın yanında düşme kararları da verilmesinin tazminata engel teşkil etmediği gerekçesine dayanılmıştır.
3.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2022/2144 Esas, 2023/1918 Karar sayılı kararı ile davacı hakkındaki tutuklama işleminin 01.06.2005 tarihinden önce gerçekleşmiş olması nedeniyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6. maddesine göre, davanın 466 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu ve tazminat isteminin kapsamı nazara alınarak, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi haline dayanan tazminat istemlerinin 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde tahdidi şekilde sayılan tazminat istenebilecek haller içinde bulunmadığından 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde tazminat davası açmak için aranın şartların gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmış, olayın/yargılamanın bütünlüğü ve hakkında düşme kararı verilen suçların da (yedi adet) tutuklamanın kapsamında bulunması (tutuklama müzekkeresinde isnat olunan suç "çeşitli" biçiminde ifade edilmiştir.) karşısında, örgüt üyeliği suçu yönünden aynı yargılama kapsamında beraat kararı verilmiş olması bu bağlamda sonuca etkili görülmediğinden İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair hükmün kaldırılarak davanın reddine 6100 sayılı HMK'nun 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak oy birliği ile karar verilmiştir.
B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 22.06.2023 Tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2923 Karar Sayılı Kararı
1.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/187 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararı ile davacı Aydın Açıkgöz hakkında, davanın kısmen kabulü ile 94.641,30 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
2.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/187 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararında özetle; tazminat talebinin esasını oluşturan İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar (Kapatılan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar) sayılı ceza dosyasında davacının 19.12.2981 - 03.07.1991 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında yasa dışı dev sol örgütü üyesi olmak suçundan açılan kamu davasında eylemin TCK'nın 168/2. maddesi kapsamında kaldığı ve öngörülen cezanın yukarı haddi itibari ile tabi olduğu zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla düşürülmesine, kasten adam öldürmek suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanun'un sanığın leline sonuç verdiği anlaşıldığından, eylemine uyan 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, üzerine atılı diğer suçlamalardan "beraatine" karar verildiği, Yargıtay incelemesi üzerine; davacının üzerine atılı kasten adam öldürme eyleminin gerçekleştiği tarihlerden itibaren başlayan otuz yıllık dava zamanaşımı süresinin inceleme tarihi itibariyle dolduğu anlaşıldığından hükmün bozulmasına, açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği, davacının tazminat isteme koşullarının oluştuğu gerekçesine dayanılmıştır.
3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2506 Esas, 2023/2923 Karar sayılı kararında; İlk Derece Mahkemesince tazminat şartlarının oluştuğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu belirlenerek, İlk Derece Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarının 100.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 303 ve 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak oy birliği ile karar verilmiştir.
C.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 14.09.2023 Tarihli ve 2023/3175 Esas, 2023/3446 Karar Sayılı Kararı
1.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/244 Karar sayılı kararı ile davacı Halil Tarakçı hakkında, davanın kısmen kabulü ile 53.086,67 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
2.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/143 Esas, 2023/244 Karar sayılı kararında özetle; tazminat talebinin esasını oluşturan İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar (Kapatılan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar) sayılı ceza dosyasında davacının 02.10.1984 - 03.05.1988 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında 765 Sayılı TCK'nın 146/3 maddesi yönünden yine 765 Sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2 maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, davacının üzerine atılı diğer suçlamalardan ise beraat kararı verildiği, davacının tazminat isteme koşullarının oluştuğu gerekçesine dayanılmıştır.
3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 Tarihli ve 2023/3175 Esas, 2023/3446 Karar sayılı kararında; İlk Derece Mahkemesince tazminat şartlarının oluştuğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olarak oy birliği ile karar verilmiştir.
