Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/7939 · K. 2025/688

9. Ceza Dairesi         2024/7939 E.  ,  2025/688 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurenin bacak ve göğüs bölgelerine dokunarak yanağından öptüğünün kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle sanığın okul servis hizmetinin sona ermesi karşısında suçun nitelikli halinin oluşmadığına, katılan mağdurenin tanık beyanları ile çelişen soyut ve çelişkili iddiaları dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, dosyadaki mesaj kayıtlarının hukuka aykırı şekilde elde edilmesinden dolayı hükme esas alınamayacağına ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 1. Suç tarihi itibariyle sanığın katılan mağdurenin eğitim gördüğü kurumun öğrencilerine yönelik servis hizmeti sözleşmesinin sona ermesi, sanığın katılan mağdure ile tanışıklıklarını kullanıp temyiz dışı sanık ... aracılığıyla aracına binmesini sağlayarak eylemini gerçekleştirmesi karşısında sanığın katılan mağdureye karşı herhangi bir şekilde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı gözetilmeyerek belirlenen temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3 maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi, 2. Kabul ve uygulama göre de; İlk Derece Mahkemesince lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Kanun'un 103. maddesi uyarınca ceza tayininde eylemin koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan kişiye karşı işlendiğinin kabulü ile artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 103/3 fıkrası yerine yazılı şekilde gösterilmesi, davaya katılmalarına karar verilen katılan mağdure ve katılanın karar başlığında sırasıyla mağdure ve müşteki olarak gösterilmesi; 13.03.2014 olan suç tarihinin de intikalin gerçekleştiği 19.03.2014 tarihi olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.