Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/7986 · K. 2024/10081

10. Hukuk Dairesi         2024/7986 E.  ,  2024/10081 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/602 E., 2024/929 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/145 E., 2024/16 K. Taraflar arasındaki meslek hastalığına yakalandığının ve meslekte kazanma gücünün kayıp oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı tarafından işvereni Karayolları Genel Müdürlüğüne karşı meslek hastalığı nedeniyle uğradığı zararın karşılanması amacıyla Trabzon 2. İş Mahkemesinin 2015/153 Esas sayılı dava dosyası ile maddi/manevi tazminat davası açıldığını, iş bu dosyanın 30.05.2023 tarihli celsesinin 1 nolu ara kararı uyarınca davacının meslek hastalığının tespiti ve sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Adli Tıp Kurumundan mevzuatın aradığı kriterlere uygun ve illiyet bağının kesin olarak kurulup kurulamayacağına ilişkin rapor tanzim edilmesinin istenmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... Müdürlüğünün cevap dilekçesi ibraz etmediği anlaşılmıştır. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 28.05.1985 tarihinde Köy Hizmetleri Trabzon İl Müdürlüğünde işe başladığı, Köy Hizmetlerinin kapatılması üzerine İl Özel İdaresinde ateşleyici olarak çalışmasını sürdürdüğü, daha sonra Valiliğin “Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu”nun 06.03.2014 tarih ve 93 nolu kararı gereğince Ortahisar Belediye Başkanlığı bünyesinde çalışmaya devam ettiği, son olarak Ortahisar Belediye Başkanlığınca norm kadro ve ihtiyaç fazlası olarak bildirildiğinden davacının 27.11.2014 tarihinde Trabzon Karayolları 10. Bölge Müdürlüğü 105. Şube Şefliği emrinde çalışmaya devam ettiği 14.02.2015 tarihine kadar çalıştığı anlaşılmış, dinlenen tanıklar davacının ateşleyici olarak çalıştığını beyan etmişler, Trabzon Valiliğinin Mahkemeye gönderdiği 25.12.2023 tarihli yazının ekinde yer alan Ek 3 belgeleri içinde yer alan Karayolları 10. Bölge Müdürlüğü tarafından düzenlenen "İşçi Kıdem ve sicil Kartı" adlı belgede davacının pozisyonunun sürekli işçi (ateşleyici) olarak belirtildiği ve davacının Karayolları Bölge Müdürlüğü bünyesinde çalışırken de ateşleyici olarak çalıştığı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 12.03.2021 tarihli raporu ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 09.03.2023 tarihli raporundan davacının 25.07.2018 tarihi itibariyle meslek hastalığına yakalandığının ve 25.07.2018 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kayıp oranının %18 olduğu anlaşılmış ve bu raporlar doğrultusunda davacının davasının kabulüne karar verilerek, davacının 25.07.2018 tarihi itibariyle meslek hastalığına yakalandığının ve 25.07.2018 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kayıp oranın %18 olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: İstinaf yoluna başvuran davalı Kurum vekili; davanın kabulünün hatalı olduğunu, Kurum işleminde hata bulunmadığını, Adlî Tıp Kurumu raporuna göre davacının mesleğinden kaynaklandığına dair kesin tespit yapılmadığını, Adlî Tıp Kurumu raporunun gerekli kriterlere sahip olmadığını ve davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının çalıştığı iş yerinde meslek hastalığına yakalandığı ve maluliyetinin %18 olduğunun 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesine uygun şekilde silsile takip edilerek ve nihai olarak alınan Adlî Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporu ile belirlendiği, Mahkemenin vakıa ve değerlendirmesinde hata bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; meslek hastalığının tespiti ve sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 18, 19 ve 95 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesi hükümleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.