Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2024/806 · K. 2025/4341

1. Ceza Dairesi         2024/806 E.  ,  2025/4341 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2202 E., 2023/2422 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2022/294 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında; maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/2202 Esas, 2023/2422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Eylemin tasarlama kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, tasarlamanın koşullarının bulunmadığı meşru savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya kapsamına göre; sanık ile maktul arasında olayın meydana geldiği arazinin kullanımı hususunda anlaşmazlık bulunduğu, dosya kapsamında mevcut sanığın oğlu...'nin olayın hemen ardından bilgi sahibi sıfatıyla verdiği ifadesinde, maktulün kendisine hakaret ettiğini ve üzerine balta ile yürüdüğünü, akabinde eve giderek babası olan sanığa bu durumu anlattığını ve sonrasında babasının evden çıkarak maktulün olduğu yere doğru gittiğini beyan ettiği anlaşılan olayda; arazinin sahibi tanık ...'ın söz konusu yeri bila bedel, kullanması için sanığa bıraktığını beyan etmesi nedeniyle maktulün arazi üzerinde tasarrufta bulunma yönündeki talebinin haksızlığı ve maktulden, sanığın oğluna yönelen silahlı tehdit ve hakaretten ibaret eylemleri göz önünde bulundurulduğunda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim yapılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, sanık müdafiinin öne temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/2202 Esas, 2023/2422 Karar sayılı kararının haksız tahrik yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2025 tarihinde karar verildi.