Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/8268 · K. 2025/6599

10. Hukuk Dairesi         2024/8268 E.  ,  2025/6599 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/3095 E., 2024/511 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/269 E., 2022/682 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Tokat Belediyesi tarafından yapılan ihale sonucu meydan otoparkının yapım ihalesinin ... isimli müteahhide verildiğini, davacının ... sigorta sicil numarası ile ... unvanlı iş yerinde günlük 120 TL ücretle kalıpçı olarak 05.02.2018 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının 05.09.2018 tarihinde saat 10.43 sıralarında Tokat Meydan Otoparkı yapımı inşaatında çalışırken beraber çalışmakta olduğu işçi kolon ayarı yaptığı sırada işçinin elinden demirin kayması sonucu demirin gözüne batması ile kaza geçirdiğini, meydana gelen iş kazasından davalıların müteselsilen sorumlu olduklarını, taleplerinin alt işveren olan ... ile Tokat Belediyesinden müteselsil olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı ... Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, Tokat Belediyesinin kazanın gelmesinde herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, meydan projesi kapsamında meydan otopark yapım işi 4735 sayılı Kanun'a uygun olarak ihale edildiğini ve diğer davalı ... ile 15.11.2017 tarihinde işe ait sözleşmeyi karşılıklı olarak imzalandığını, 20.11.2018 tarihinde iş yerinin tesliminin yapıldığını, diğer davalı ... ile yapılmış olan sözleşme incelendiğinde sorumluluğun yükleniciye ait olduğunun açıkça görüleceğini, tarafların imzaladığı işe ait sözleşmenin sorumluluğa ait 29. maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesinin uygulanacağının hüküm altına alındığını, Yapım İşleri Genel Şartnamesi incelediğinde iş ve iş yerinin korunması ve sigortalanması başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında iş ile ilgili zararın oluşmaması vs. için önlemlerinin yüklenici firmanın sorumluluğunda olduğunun hüküm altına alındığını, 29. maddesinin devamında yüklenicinin, yaptığı iş ile ilgili alması gereken tedbirlerin açıkça sayıldığını, tüm sorumluluğun sözleşme ile yükleniciye ait olduğunun mukavele altına alındığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın oluş şeklinin olay günü otopark inşaatının yan duvarları için kalıp hazırlanan sırada ahşap panellerin arada 25 cm kalacak şekilde birbirlerine sabitlendiğini bunların üzerinde simetri olacak şekilde delik açıldığını, deliklerden tij demiri denen demirlere geçirilerek birbirlerine sabitlenecekleri sırada bu demirlerin geçirilmesi esnasında karşı taraftaki akrabasının çaktığı demir geliyor mu diye gözünü kendi deliğe dayadığı ve bu sırada demirin gözüne girdiğini, 9 yıllık tecrübesi olan bir işçinin inşaat ile alakası olmayan bir olay nedeniyle basiretsiz davrandığını, meydana gelen kazanın davacı işçinin kusuru nedeniyle meydana geldiğini, olay günü davacının hemen Tokat Devlet Hastanesine götürüldüğünü, göz gibi önemli bir organa hemen müdahale edilmesi gerektiği ve ilgili hastanenin de bu yeterlilikte olduğunu ancak davacının hastaneden ayrılarak maluliyetinin artmasına sebebiyet verdiğini, ilk müdahalenin yapılmasına izin vermediğini böylece zararın artmasına sebebiyet verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..1-Davalı ... Başkanlığı yönünden pasif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine, 2-Davalı ... bakımından davanın kısmen kabulüne, 1.289.407,01-TL maddi tazminat alacağının iş kazasının vuku bulduğu 09.05.2018 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, 95.000,00-TL manevi tazminat alacağının iş kazasının vuku bulduğu 09.05.2018 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, 3-Fazlaya ilişkin talebin reddine, ..." karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; ".. 1-İlk Derece Mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine," karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı ... üst işveren konumunda iken davalı ... yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi kesinlikle yerinde olmadığı, dosya kapsamında müvekkil hakkında hesaplanan tazminat tutarı üzerinden %20'lik kusuru indirimi yapılmıştır. müvekkile atfedilen bu oranın kabulü mümkün olmadığı, müvekkil geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde gözünü kaybettiği, ancak buna rağmen manevi tazminat istemimiz kısmen kabul edildiği, bu hususunda kabulü kesinlikle mümkün olmadığı beyanla temyiz kanun yoluna başvurmuştur. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kazanın oluşuna ilişkin en önemli yazılı belge olan bu tutanağa bilirkişiler tarafından raporlarda hiç yer verilmediği gibi Mahkeme tarafından da itibar edilmediği, tutanağa davacı tarafından itiraz edilmediği, bu tutanağa raporlarda ve Mahkeme kararında neden yer verildiği tarafımızdan anlaşılamadığı, bu nedenle de eksik inceleme söz konusu olduğu, Mahkeme ve bilirkişiler tarafından çiroz demirinin ne şekilde çakıldığı, o esnada davacının ve demiri çakan ...'ın ne yapmakta olduğu ve çok önemli bir nokta olarak davacının demir geliyor mu diye gözünü deliğe dayayıp dayamadığı araştırılması gerektiği, bu yönlü bir araştırma yapılmadan karar verilmesi savunma hakkımızın kısıtlanmasıdır, eksik inceleme olduğu, çünkü iddia olduğu üzere davacının gözünü demir gelecek bir deliğe dayaması halinde kusur oranının çok farklı olacağı tartışmasız olduğu, olayın oluş şekli aynılatılmadan, "çiroz demiri çaktığı esnada" kazanın meydana gelmesi gibi muğlak ifadelerle karar verilmesi mümkün olmadığından, kazanın meydana gelmesinde dahli olan ...'ın olayın meydana gelişine dair imzalı tutanağına hiç değinilmeden verilen karar hukuka aykırı olduğu, bu yönüyle Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını gerektiği beyanla temryiz kanun yoluna başvurmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir. 1-Davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 378.290,00 TL olup hükmedilen tazminata yönelik temyizi kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraf vekillerinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre kusur belirlemesine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR 1.Davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE, 2.Taraf vekillerinin maddi tazminata yönelik tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgili davalıya yükletilmesine, 3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.