Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/8590 · K. 2025/1776
9. Ceza Dairesi 2024/8590 E. , 2025/1776 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/171 E., 2014/286 K. SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ... ve ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, sanık ...'in atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, sanık ile katılanın rızaları ile kaçıp birlikte olduklarına, katılanın ailesinin baskısı ile suçlayıcı beyanlarda bulunduğuna, oluşan şüphe giderilmeden sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiğine ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasına yöneliktir. B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Verilen kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olması nedeni ile temyiz etme iradesini bildirmekten ibarettir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Katılan hakkında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 09.04.2013 tarihli raporunda olay nedeniyle katılanın ruh sağlığının bozulmadığının ifade edilmesinin ardından Mersin Üniversitesi tarafından düzenlenen 31.12.2013 günlü raporda ise ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, söz konusu raporlar arasındaki çelişki gözetilerek katılanın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle olaydan dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. D. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın üzerine atılı suç için 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5. maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezası olması nedeniyle, ek savunmasının yargılamayı yapan Mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, ek savunmasının yakalama yoluyla tespiti, sanığın yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 150/3. maddesi gereği re'sen bir müdafii de tayin edilmeksizin ek savunmasının tespit edilmesi ve hüküm duruşmasında zorunlu müdafii hazır edilmeksizin hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3, 156, 188/1. ve 196/2. maddelerinin ihlâli ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.