Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2024/8914 · K. 2025/699

9. Ceza Dairesi         2024/8914 E.  ,  2025/699 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZA KONU KARAR : Bozma İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2021/7742 Esas, 2024/5070 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2024 tarihli ve 14-2015/247828 Temyiz sayılı itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Sanığın, mağdurda bulunan zeka geriliğini bildiği ve suçu işlediği anlaşıldığından mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkindir. II. GEREKÇE Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda mağdurede mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayacağının belirtilmesi ve sanığın da mağduredeki zeka geriliğini raporda belirtilen kadar olduğunu bilmediğine yönelik savunması nazara alındığında sanığın mağdurenin zeka geriliğini bilebilecek durumda olmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarıncaYargıtay 9. Ceza Dairesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2021/7742 Esas, 2024/5070 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf sanığın mağdurede mevcut olan zeka geriliğini bilip bilmediğine ilişkindir. Olay tarihinde mağdurenin sanıkla rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği hususunda sayın çoğunlukla aramızda ihtilaf bulunmamaktadır. Sanığın mağdurenin akıl hastalığını bildiğine ilişkin soruşturma aşamasında müdafii eşliğindeki ikrar içeren savunması, katılanların beyanları, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemece aldırılan Adlî Tıp Kurumu raporu gözetildiğinde katılan mağdurede Hafif-Orta Derecede Zeka Geriliğinin saptandığı, kendisinde saptanmış olan ve hayatının ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zeka geriliğinin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemet etmesine mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği ancak yakın çevresinde yaşayanlarca ve kendisini tanıyanlarca anlaşılabileceğinin tespit edildiği, sanığın mağdurenin akrabası olup uzun zamandır tanışıklarının bulunduğu gibi, aralarında bir süredir duygusal ilişkilerinin de mevcut olduğu, akraba olmalarından dolayı birbirlerinin evine sıklıkla gidip geldikleri, Öte yandan; mahkemece yapılan gözlemde mağdurenin sorulan sorulara tam olarak cevap veremediği ve sürekli aynı şeyleri tekrarladığının gözlemlendiğinin belirtilmesi karşısında sanığın mağduredeki akıl hastalığını bilmediğinin düşünülemeyeceği, sanığın sonraki günlü savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatinde olduğumdan mahkumiyet kararının bozulması yönündeki çoğunluğun görüşü yerinde olmayıp Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan itirazın reddine yönelik sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.