Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2024/933 · K. 2025/1697
1. Hukuk Dairesi 2024/933 E. , 2025/1697 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/726 E., 2023/1465 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 6. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/209 E., 2021/323 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; duruşma isteği değerden reddedilip süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde; muris ...'un 16.09.1993 tarihinde kayden maliki olduğu Mersin ili, Yenişehir ilçesi, ... köyünde bulunan 537 parsel sayılı taşınmazdaki 160/1440 payını davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, imar uygulamaları sonucunda bu paya karşılık aynı yer 8181 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tescil edildiğini, temlik tarihi itibariyle murisin taşınmazını satmasını gerektirecek bir ihtiyacı olmadığı gibi davalının da askerden yeni gelmiş olup taşınmazı alabilecek durumda olmadığını, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiğini, söz konusu temlike ilişkin muris ... mirasçısı dava dışı ... tarafından davalı ... aleyhine muris muvazaası hukuki nedenine dayalı açılan davada Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/944 Esas, 1997/689 Karar sayılı dosyasında verilen kabul kararının temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının davacıların veraset ilamındaki payları oranında iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.
II.CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ... ile diğer davacıların murisi ...'ın Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davada davalı lehine tanıklık yaparak ...'a yapılan temlikten haberdar olduklarını ve bu satışa tüm kardeşlerin rıza ve muvafakatinin bulunduğunu beyan ettiklerini, bu davanın 1997 yılında sonuçlandığını buna karşın adı geçenler tarafından bugüne kadar bir dava açılmadığını, bu kapsamda dava haklarının zamanaşımına uğradığını, 22 yıl sonra eldeki davayı açmalarının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, davalının dava konusu taşınmazın satışından sonra taşınmaz üzerinde bir ev inşa ederek murisle birlikte burada yaşadığını, bu durumun satışın gerçek olduğunu gösterdiğini, murisin dava konusu temlikte diğer mirasçılardan mal kaçırma amacının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.