Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2024/9680 · K. 2024/15054
2. Ceza Dairesi 2024/9680 E. , 2024/15054 K. "İçtihat Metni"
T U T U K L U
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4156 E., 2024/690 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan şikâyetçi sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca üç kez 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kurulan hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz isteminin, şikâyetçi ...'ın sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şikâyetçi ...'in yurt dışında yaşadığı için duruşmalara katılmadığına, beyanının alınmadığına, görgü tanığı bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanığın olay tarihinde, aynı otelin hamam bölümünden yararlanan şikâyetçilerin, soyunma odasında bulunan ve her biri şikâyetçilere ait, ayrı ayrı kilitli olan soyunma dolaplarının kilitlerini zorlayıp açarak para, kimlik, kredi kartı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kapıları ayrı ayrı kilitli olan dolapların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması TCK'nın 43. maddesinin gerekçesinde de ifade edilen açıklamalar karşısında, sanığın şikâyetçilere yönelik ayrı ayrı hırsızlık suçundan mahkûm edilmesi yerine, yazılı şekilde tek hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2023/4156 Esas, 2024/690 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde aynı Kanun'un 307/5. maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdiren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.