Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2024/9897 · K. 2025/6408

10. Hukuk Dairesi         2024/9897 E.  ,  2025/6408 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/845 E., 2024/893 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/403 E., 2023/543 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 07.03.2018 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette 25.05.2012 tarihinden beri çalışmakta olup, davaya konu iş kazasının meydana geldiği 07.03.2018 gününden bu yana istirahat raporlu olduğunu, davacının müvekkil şirketle olan iş akdinin devam ettiğini, iş kazasının, davacının ayağının kayması sonucu meydana geldiğini ve kazanın akabinde işyeri revirinde, işyeri hekiminin ilk müdahalesinden sonra hastanede tedavi gördüğünü, iş kazasında meydana gelmesinde müvekkil şirkete izafe edilebilecek bir kusur olmadığını, kazanın tamamen davacının dikkatsizliğinden meydana geldiğini, iş yerinde iş sağlığı ve iş güvenliğinin sağlanması için her türlü önlem alındığını, buna ilişkin tüm araç ve gereçler hazır bulundurulduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 1-Davanın kısmen kabulü ile -429.339,49 TL iş kazası nedeniyle oluşan maddi tazminatın kaza tarihi olan 07.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, -35.000,00 TL iş kazası nedeniyle oluşan manevi tazminatın kaza tarihi olan 07.03.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine, karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 02.03.2021 tarihli inceleme raporu ile olayın iş kazası sayıldığının, Kurum Yüksek Sağlık Kurulunun ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin kararları itibariyle, hükme esas alınan sürekli iş göremezlik oranının %15,2 olduğunun anlaşıldığı, davacının mermerleri koymak için hazırlanan kasaların kenarına strofor yerleştirme işi yaptığı sırada çalıştığı bölgedeki demir çıkıntısına takılarak düşmesi nedeniyle kazanın meydana geldiği anlaşılmakla hükme esas alının kusur durumunun yerinde bulunduğu, tarafların kazadaki kusur durumları ve meydana gelen sonuç dikkate alındığında tayin edilen manevi tazminatın yerinde bulunduğu gerekçesiyle, davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. Hükme esas alınan kusur durumunun hatalı olduğunu, b. Davacının yaşanan iş kazasında ağır kusurunun bulunduğunu, müvekkili şirketin sorumluluğu bulunduğunun ispatlanamadığını belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.