Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2025/1101 · K. 2025/1614
6. Hukuk Dairesi 2025/1101 E. , 2025/1614 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2334 E., 2024/2420 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/132 E., 2023/134 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 14.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin miktardan reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ek kararına ilişkindir. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dava konusunun değerinin esas alınması gerekli olup, yargılama sırasında tespit edilen maddi tazminat olan 334.722,27 TL üzerinden kusur oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği, yine manevi tazminatın ise 5.000,00 TL üzerinden karara bağlandığı, dava değerinin Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihi (2024) itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır. Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.