Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2025/1141 · K. 2025/1646

1. Hukuk Dairesi         2025/1141 E.  ,  2025/1646 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1749 E., 2024/355 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/154 E., 2022/47 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; dava konusu Ankara ili Bala ilçesi ... köyü 521 parsel sayılı taşınmazı davacıların 90 yılı aşkın süredir kullanmalarına ve davacılara ait tapu senedinin bulunmasına rağmen taşınmazın mera olarak sınırlandırıldığını ileri sürerek 521 parsel sayılı taşınmazın mera kaydının iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; mera vasıflı taşınmazların zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; eldeki davaya konu taşınmazla ilgili davalı Hazine tarafından Bala Asliye Hukuk Mahkemesinde 1984/137 Esas, 1987/157 Karar sayılı dosyası ile tapu iptal ve tescil davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde dava konusu ... mahallesi 521 parselin eldeki davanın davacıları olan taraflar üzerine kayıtlı tapunun iptali ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verildiği, kararın Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 23.02.1988 tarihli ve 1988/1360 Esas sayılı kararı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiğinin görüldüğü, bu şekli ile anılan kararın aynı taşınmaza ilişkin kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle mükerrer açılan ve hukuki yararı bulunmayan davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Hazine tarafından davacı sıfatı ile daha önce Asliye Hukuk Mahkemesinde eldeki dosyanın davacıları olan davalılar aleyhine dava konusu taşınmazın mera olduğu iddiası ile dava açıldığı, her iki dava dosyasında tarafların, dava sebep ve konusunun aynı olduğu anlaşıldığından Mahkemenin kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın mera olmadığını, davacıların bu taşınmaza ilişkin tapu senedinin bulunduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dava konusu Ankara ili Bala ilçesi ... köyü 521 parsel sayılı taşınmaz mera niteliği ile orta malı olarak sınırlandırılmıştır. Davacılar çekişmeli taşınmazın kendilerine ait olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.10.1992 tarihli ve 1984/137 Esas, 1987/157 Karar sayılı dosyasında, davacının Maliye Hazinesi, davalıların ..., ... ve ... olduğu, davacının davalılar adına kayıtlı ... Köyü 521 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera vasfıyla köy tüzel kişiliği adına tescilini talep ettiği, yargılama sonucunda Hazinenin davasının kabulü ile 521 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verildiği, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin onama kararı üzerine 10.05.1988 tarihinde kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.