Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2025/1352 · K. 2025/6442
5. Hukuk Dairesi 2025/1352 E. , 2025/6442 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1342 Esas, 2024/207 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/1553 Esas, 2021/774 Karar Taraflar arasındaki ortak gider alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davasında yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların miktardan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi 18.03.2024 tarihli ek kararıyla, kararın kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2024 tarihli ek kararı davalı tarafından süresinde temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 18.03.2024 tarihli ek karara ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde Bölge Adliye Mahkemelerinin, 23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan (634 sayılı Kanun) doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar haricindeki özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir. 634 sayılı Kanun'un uygulanmasından doğan ve Kanun'un Ek-1 maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesince bakılan ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin itirazın iptali davası taşınmazın aynından kaynaklanmamaktadır. Açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre istinaf mahkemesi kararı kesin olup temyiz yolu kapalı olduğundan, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesinin yollaması ile 346 ncı maddesi gereğince davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararın onanması gerekir.