Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2025/1416 · K. 2025/3065

12. Hukuk Dairesi         2025/1416 E.  ,  2025/3065 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunarak haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin kısmen kabulü ile dava konusu mesken niteliğindeki taşınmazın şikayet edenin haline münasip ev alması için gerekli olan 1.250.000,00 TL’den aşağı olmamak üzere satışının yapılmasına karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, "taşınmazın tapu kaydına 07.09.2023 tarihinde haciz işlendiği, dava tarihine göre şikayetin süresinde olduğu; dava ve İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibariyle haczin düşmediği ancak alacaklının satış talep edip avans yatırmaması nedeniyle yargılama sırasında haczin hükümsüz hale geldiği (İİK Md. 106 ve 110), her ne kadar Antalya 8 İcra Hukuk Mahkemesinin 2023/642 Esas sayılı dosyasıyla teminat karşılığında takibin durdurulmasına karar verilmiş ise de teminat yatırılmadığından takibin durdurulmadığı, şikayetin konusuz kaldığı anlaşıldığından konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır. İİK'nın 82. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şarttır. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Şikayet tarihinden önce yukarıda belirtilen maddeler uyarınca haczin düşmüş olduğunun belirlenmesi halinde, şikayetin konusu olmayacağından, başvurunun fuzuli yapıldığı kabul edilmelidir. Bununla birlikte, şikayet tarihi itibariyle satış isteme sürelerinin henüz dolmadığı hallerde ise şikayetin incelenmesi sırasında haczin ayakta olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi ve haczin düştüğünün tespiti halinde, şikayetin konusuz kaldığının kabulü gerekeceğinden, şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekecektir. Somut olayda, dava konusu taşınmaz üzerine 07.09.2023 tarihinde haciz konulduğu, haciz tarihi itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 11.09.2023 tarihi ve İlk Derece Mahkemesi karar tarihi olan 19.03.2024 tarihi itibariyle haczin ayakta ve geçerli olduğu; alacaklının, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 18.12.2024 tarihi itibariyle bir yıllık sürede dava konusu taşınmaza ilişkin satış talep etmediği, ancak davacı borçlunun, takip dayanağı senet altındaki imzaya itirazını inceleyen Antalya 8. İcra Hukuk Mahkemesinin 05.06.2024 tarih 2023/642 E.-2024/453 K. sayılı kararı ile “Antalya Genel İcra Müdürlüğünün 2023/201633 Esas sayılı takibin davacı borçlu yönünden durdurulmasına” karar verildiği, bu tarih itibariyle satış isteme süresi durduğundan haczin düşmediği anlaşılmıştır. O halde, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf edilen kararın esasının incelenmesi gerekirken haczin düştüğüne yönelik hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ: Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 18.12.2024 tarih ve 2024/911 E.-2024/2914 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.