Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2025/165 · K. 2025/3796

12. Ceza Dairesi         2025/165 E.  ,  2025/3796 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/264 E., 2024/456 K. KARAR : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince; davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 3.000,000 TL maddi, 300.000 TL manevi tazminatın el konulan etlerin imha tarihinden tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 217.560 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine, dava dilekçesinde faiz talebinin imha tarihi olan 11.12.2010 tarihi olması sebebiyle, faiz başlangıç tarihi düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davalı vekilinin ve katılma yolu ile davacı vekilinin temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacıya ait etlere kaçakçılık suçu kapsamında el konulup, imha edildiğine, yargılama sonunda anılan suçtan beraat ederek, bu suçu işlemediğinin kesinleştiğine, bu suretle kaçak olmadığı anlaşılan etlerin imha edilmesi sebebiyle maddi zararın oluştuğuna, etlerin sağlıksız koşullar içerisinde olduğuna dair usulüne uygun alınan bir bilirkişi raporu olmadığına, etlerin el konulma anında araç içerisinde beklemesinden dolayı bir kısmının bozulmuş olsa bile ekonomik bir değeri olmadığından bahsedilemeyeceğine, bozma ilamı sonrasında mahkeme tarafından davanın reddine dair kararın ikinci duruşma sonrasında verildiğine, ilk duruşmada davanın reddine karar verilseydi vekalet ücretinin daha az olacağına, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/450 Esas 2017/47 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait 10.360 kg kemiksiz kırmızı ete 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 09.12.2016 tarihinde el konulduğu, Van 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.12.2010 tarih ve 2010/1448 Değişik İş Kararı ile elkonulan etlerin tasfiyesine karar verildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.01.2019 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, dava konusu etlere el konulması akabinde Van Tarım İl Müdürlüğü veteriner hekimi ve Van Belediyesi veteriner hekimi tarafından düzenlenen 09.12.2010 tarihli tutanak ile; ''söz konusu etlerin torbalar içerisinde bir kısmı dondurulmuş, bir kısmı çözülmüş halde, damgasız, menşesi belli olmayan, et nakil şartlarına uygunsuz şekilde gelişigüzel istiflenmiş halde'' olduğunun ve ''bu haliyle etlerin Türk Gıda Kodeksine uygun olmadığından gıda olarak tüketilmesinin mümkün olmadığının'' tespit edildiği, yine el koyma tarihinde Van Trafik Tescil ve Denetim Şube Müdürlüğüne bağlı ekiplerce etlerin taşındığı aracın durdurulması üzerine araçtan ağır ve kötü kokuların geldiğinin beyan edildiği, bu suretle bahse konu el konulan etlerin el koyma anındaki durumunun sağlıksız koşullar içinde olduğu ve gıda olarak tüketilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, el konulan ürünler hakkında ekonomik bir değerden bahsedilemeyeceği ve el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle, kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.