Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2025/194 · K. 2025/5903

10. Ceza Dairesi         2025/194 E.  ,  2025/5903 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 17.05.2018 EK KARAR TARİHİ : 13.05.2022 ASIL VE EK KARAR SAYISI : 2018/34 E., 2018/852 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi EK KARAR :Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddiyle ek kararın onanması Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen ek kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının yalnızca sanık müdafiine 25.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin karara karşı yasal süresi içinde temyiz talebinde bulunmaması nedeniyle hükmün kesinleştirildiği ve sanığın yasal süresinden sonra 26.04.2022 tarihli temyiz talebi üzerine 13.05.2022 tarihli ek karar ile sanığın temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. ve 232/6. maddeleri uyarınca, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi; 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde düzenleme bulunması; sanık müdafiine yapılan tebligatta gerekçeli kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa ve müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte; gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2025 tarihinde karar verildi.