Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2025/1985 · K. 2025/3204

1. Hukuk Dairesi         2025/1985 E.  ,  2025/3204 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi EK KARAR TARİHİ: 05.02.2025- 19.02.2025 SAYISI: 2024/1415 E., 2024/1373 K. ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN DAVALARDA İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/552 E., 2021/624 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı vekili, birleştirilen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin 05.02.2025 ve 19.02.2025 tarihli ek kararları ile kesin nitelikte verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Ek karar asıl davada davacı vekili, birleştirilen davada davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; duruşma isteğinin değerden reddine karar verilip; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü; Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Somut olayda dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen belirlenen değerinin 220.371,22 TL olduğu asıl ve birleştirilen davada davacılardan her birinin miras payına (4/48) isabet eden değerin 18.364,26 TL olduğu, anılan değerin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik ek 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dava tarihi olan 2019 yılı itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararlar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararların onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.02.2025 ve 19.02.2025 tarihli ek kararların ONANMASINA, Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.