Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2025/2164 · K. 2025/4471

2. Ceza Dairesi         2025/2164 E.  ,  2025/4471 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/359 E., 2018/1080 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Hükmün kaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanığın hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında aynı Kanun'un 142/1-e ve 62 maddeleri uygulanmak suretiyle neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; motosikleti çalmadığına, motosikletin uyuşturucu kullanmak için gittiği evin önünde bulunması nedeniyle evdekilerden izin alarak markete gitmek için kullandığına, beraatine karar verilmesini istediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.