Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2025/2540 · K. 2025/5743
2. Hukuk Dairesi 2025/2540 E. , 2025/5743 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi SAYISI : 2024/567 E., 2025/38 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasının bozma sonrasında yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında, İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bozma ilamına uyularak davacı erkeğin yargılama sırasında vefatı nedeni ile konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının boşanmaya yeter derecede tam kusurlu olduğunun kabulüne ve kusurunun tespitine, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (4721 sayılı Kanun)'nun 181 nci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla sağ kalan eşin kusuru ispatlanmış kabul edildiğinden 4721 sayılı Kanun'un 181 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince davalı kadının davacı müteveffa erkeğin yasal mirasçısı sıfatının kaybedildiğinin tespitine karar verilmiş, karar davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince kusur tespiti yönünden devam eden davada sağ kalan eş olan davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunup bulunmadığı hususunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken, sağ kalan eş olan davalının tam kusurlu olduğu ve sağ kalan eşin kusuru ispatlanmış kabul edildiğinden davacı erkeğin yasal mirasçısı sıfatının kaybedildiği şeklinde ayrıca tespit hükmü kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.