Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2025/2573 · K. 2025/8001
2. Ceza Dairesi 2025/2573 E. , 2025/8001 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1703 E., 2024/2441 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "lehe hükümlerin uygulanmasına"; sanığın temyiz isteminin "zararın karşılandığına"; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin " kazanılmış hakka" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2022/35 Esas, 2022/386 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2022/3231 Esas, 2023/1976 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,14.09.2023 tarihli ve 2022/3231 Esas, 2023/1976 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.03.2024 tarihli ve 2023/1787 Esas, 2024/621 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının hukukî değerden yoksun olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın,Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.10.2024 tarihli ve 2024/1703 Esas, 2024/2441 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla,başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.10.2024 tarihli ve 2024/1703 Esas, 2024/2441 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.