İçtihatYargıtay9. Hukuk Dairesi21.04.2025

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2025/3193 · K. 2025/3648

9. Hukuk Dairesi 2025/3193 E. , 2025/3648 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2021/1399 E., 2023/164 K. Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı işyerinde 2005 yılı Aralık ayından bu yana ve hâlihazırda şoför olarak çalıştığını, kış döneminde ayda 26 gün, 08.00-21.00, 22.00 saatleri arasında, yaz döneminde ise 08.30-21.00, 22.00 saatleri arasında çalıştığını, 2011 yılı Mayıs ayına kadar ayda 7 kez nöbet tuttuğunu, bu nöbet sırasında 08.30’da çalışmaya başladığını, çalışmasının ertesi gün saat 08.30'da bittiğini ve ertesi gün çalışmaya devam ettiğini, cumartesi ve pazar günlerinde de çalıştığı, çalıştığı sürelere ilişkin fazla çalışma ücreti alacağının kendisine ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.05.2016 tarihli kararı ile; toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Sadece GPS kayıtları gözetilerek hesaplama yapıldığını, GPS kayıtlarının teknik olarak değiştirilmesinin mümkün olduğunu, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, tanık anlatımlarının ve diğer delillerin hiçbir şekilde gözetilmediğini, 2. GPS kayıtları doğru olarak tutulmuş olsa bile sadece araç çalışırken kayıt tuttuğunu, oysa müvekkilinin adliyede ve haciz mahallinde göreve hazır bir şekilde beklediği sürelerin GPS kayıtlarında görünmediğini, 3. Bazı mesai günlerinde sadece birkaç dakikalık GPS kaydı olduğunu, 4. Bazı görev formlarının GPS kayıtlarında hiç görünmediğini, bazılarının ise birkaç dakika olarak göründüğünü, 5. Sadece GPS kayıtlarına dayanılarak yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, tanık beyanları ve diğer deliller gözetilerek hüküm kurulması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücreti alacağının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir. 1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Somut olayda Mahkemece, GPS kayıtları esas alınarak hesaplama yapılan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Bozma kararında tanık beyanları yerine GPS kayıtları dikkate alınarak davacının fazla çalışma yapıp yapmadığının belirlenmesi gerektiği belirtilmiş ise de davacı tarafından sunulan ve sadece davacının imzasını taşıyan taşıt görev formlarında yer alan göreve çıkış ve dönüş saatleri ile GPS kayıtları arasında çelişki olduğu görülmektedir. Belirtilen sebeple; taşıt görev formlarının işyerinde veya davacının şoför olarak görevlendirildiği icra ve dava dosyalarında varsa örnekleri de getirtilerek değerlendirilmesi, somut uyuşmazlığın çözümü bakımından önem arz etmektedir. Buna göre sunulması hâlinde taşıt görev formları ile GPS kayıtları karşılaştırılarak dava konusu alacak hakkında yeniden bir değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.