Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2025/441 · K. 2025/4180

1. Ceza Dairesi         2025/441 E.  ,  2025/4180 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1004 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Dolandırıcılık suçundan Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, işbu cezasını Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte iken 13.01.2023 tarihi itibarıyla Elazığ Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledilmesinin ardından, 16.01.2023 tarihinden itibaren Covid-19 iznine ayrılmasını müteakip, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve geçici 10. maddeleri uyarınca, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesinin uygun olduğuna ilişkin Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/6095 Esas, 2023/6071 Karar sayılı kararını müteakip, süresi içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle yapılan ihbar üzerine hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli ve 2023/8054 Esas, 2023/7875 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2023 tarihli ve 2023/1004 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-23-19560-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve 2025/9714 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve 2025/9714 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, İnfaz dosyası kapsamına göre, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.01.2023 tarihli ve 2023/0-188 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 06.01.2023 tarihinde cezaevine girdiği, koşullu salıverilme tarihinin 06.08.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 20.06.2026 tarihi olduğu, Elazığ Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 2023/75 izin defteri sıra nolu izin belgesine göre 16.01.2023 tarihinden itibaren covid-19 iznine ayrıldığı, Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli karar tarihi itibarıyla covid-19 izninde bulunan hükümlünün, kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine karar verildiği ancak anılan kararın hükümlünün yokluğunda verildiği ve hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, Hükümlüye 31.07.2023 tarihli SMS ile, hakkında denetimli serbestlik kararı verilmiş olup, ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiği bildirilmiş ise de, Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği, dolayısıyla da itirazın bu husus bakımından kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası; (5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır. 3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; (1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün, 3 yıl 9 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 10.01.2023 tarihli ve 2023/0-188 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 06.01.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve 16.01.2023 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 06.08.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/6095 Esas, 2023/6071 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, kararda "...kimliğini ispata yarayan bir belge ile ikametinin bulunduğu yer veya duyuruda SMS/Sorgulama ekranında belirtilen yer Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 5 (Beş) gün içinde başvurması gerektiğinin ihtar edildiği anlaşılmaktadır. 5. Hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği, Covid 19 izninde bulunan hükümlünün izin dilekçesinde bildirdiği uyap da kayıtlı olan cep telefonuna Covid-19 iznine ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından 31.07.2023 tarihinde "Sayın ... hakkınızda İnfaz Hakimliği tarafından denetimli serbestlik kararı verilmiş olup, ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde, kimliğinizi ispata yarayan bir belge ile Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmeniz gerekmektedir" şeklinde SMS gönderildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 21.09.2023 tarihli ve 2023/18357 sayılı yazı içeriğinden ve ekinde gönderilen mesaj çıktısından anlaşılmakla, cep telefonuna gönderilen SMS ile hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği, izin süresinin bittiği, artık infaz işlemlerinin bu aşamadan sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılacağı konusunda bilgilendirilen hükümlünün yasal süresi içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna yada Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği anlaşılmakla, hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2025 tarihinde karar verildi.