Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2025/443 · K. 2025/2126
12. Ceza Dairesi 2025/443 E. , 2025/2126 K. "İçtihat Metni" HAKİMLİK : Kahramanmaraş 1.Sulh Ceza Hakimliği SAYISI : 2024/1946 Değişik İş SUÇ : Taksirle yaralama KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2024 tarihli ve 2023/137979 soruşturma, 2024/4318 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın, Kahramanmaraş 1.Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.03.2024 tarihli ve 2024/1946 değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-46-13301-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9487 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9487 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Somut olayda, yukarıda bahsedilen Yargıtay ilamından farklı olarak, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma neticesinde, kaza tespit tutanağına göre şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, soruşturma kapsamında şüphelinin kusur durumunun tespiti hususunda, kaza tespit tutanağı haricinde bir rapor tanzim edilmediği anlaşılmakla, öncelikle tarafların kusur durumlarının açık bir şekilde belirlenmesini sağlamak amacıyla bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra sonucuna göre tarafların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.